तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

[प्रपा० ६ अनु० ५] कृष्णयजुर्वेदीयं तैत्तिरीयारण्यकम् । ४२७
अथ पञ्चमीमाह—
वैव॑स्व॒ते विवि॑च्यन्ते य॒मे राज॑नि॒ ते जना॑: ।
ये चे॒ह स॒त्येनेच्छ॑न्ते॒ य उ॑ चा॒नृत॑वा॒दिन॑:, इति ।
इह लोके ये च पुरुषाः सत्येन वर्तितुमिच्छन्ति येऽपि चान्ये पुरुषा अनृतवा-
दिनस्ते द्विविधा अपि जना वैवस्वते सूर्यस्य पुत्रे यमे राजनि स्थिते सति तद्दृष्ट्यै-
विविच्यन्ते । तत्र सत्यवादिन स्वर्गं नयन्ति, अनृतवादिनो नरकं नयन्तीत्येवं तद्विवेकः ।
अथ षष्ठीमाह—
ते राज॑न्नि॒ह विवि॑च्यन्ते॒ऽथा य॑न्ति॒ त्वामुप॑ । दे॒वाꣳश्च॒
ये॒ नम॑स्यन्ति ब्रा॒ह्म॒णाꣳश्चाप॑चित्या॒॑ति, इति ।
ये च पुरुषा इह लोके देवाम्नमस्यन्त्युपासते येऽपि चान्ये ब्राह्मणानपचित्यति
सुवर्णदानान्नदानादिना पूजयन्ति ते द्विविधा अपि हे राजन्निह त्वदीये लोके विवि-
च्यन्ते । तत्रोपासका ब्रह्मलोके नीयन्ते दानादिकर्मनिष्ठास्तु स्वर्गलोके नीयन्त इति
तद्विवेकः । अथ यस्मादेवं तस्मात्सर्वेऽपि हे यम त्वामुपयन्ति ।
अथ सप्तमीमाह—
यस्मि॑न्वृ॒क्षे सु॑पला॒शे दे॒वैः सं॒पिब॑ते य॒मः । अत्रा॑ नो
वि॒श्पति॑: पि॒ता पु॑रा॒णा अनु॑वेनति ( ३ ), इति ॥
प॒थि॒कृद्भ्यो॑ विजान॒तेऽनु॑वेनति ॥
इति कृष्णयजुर्वेदीयतैत्तिरीयारण्यके षष्ठप्रपाठके
पञ्चमोऽनुवाकः ॥ ५ ॥
यमो राजा देवैरन्यैः सह सुपलाशे शोभ