तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

३४२ श्रीमत्सायणाचार्यविरचितभाष्यसमेतम्—[प्रपा० ४ अनु० ४०,
प्रापय्य संनुद सम्यङ्निराकुरु । सूर्यो यावता कालेनतो देशात्पुरस्तात्पूर्वस्यां दिश्यु-
देति तावता कालेनतो देशादमुं द्वेष्टारं द्वेष्यं च नाशय ॥
इति श्रीमत्सायणाचार्यविरचिते माधवीये वेदार्थप्रकाशे कृष्णयजुर्वेदीयतैत्तिरी-
यारण्यकभाष्ये चतुर्थप्रपाठक एकोनचत्वारिंशोऽनुवाकः ॥ ३९ ॥
अथ चतुर्थे चत्वारिंशोऽनुवाकः ।
कल्पः—“यद्युद्गाता पुरुषः सामै न गायेत्, अध्वर्युरेवैतेन साम्नोद्गायेत् । भूर्भु-
सुवरित्यनुवाकेन” इति । पाठस्तु—
भूर्भुवः॒ सुवो॒ भूर्भुवः॒ सुवो॒ भूर्भुवः॒ सुर्वः॑ ।
भुवो॑ऽड्डायि भुवो॑ऽड्डायि भुवो॑ऽड्डायि । नृम्णायि
नृम्णं॑ नृम्णायि नृम्णं॑ नृम्णायि नृम्णम्॑ ।
नि॒धाय्यो॑ऽर्वा॑यि नि॒धाय्यो॑ऽर्वा॑यि नि॒धाय्यो॑ऽ-
र्वा॑यि । ए॒ अस्मे॒ अस्मे । सु॑र्वनज्योतिः॑; इति ।
इति कृष्णयजुर्वेदीयतैत्तिरीयारण्यके चतुर्थप्रपाठके
चत्वारिंशोऽनुवाकः ॥ ४० ॥
एते सर्वे स्तोभविशेषाः । ऋचमन्तरेण स्तोमैरेव स्वरविशिष्टैः साम गाये-
गानार्था तत्र तत्राऽऽवृत्तिः । भूरादयस्त्रयो लोका इष्टार्थप्रदाः सन्तु । विशेषतो
सकाशादधायि सर्वमिष्टं संपादितम् । नृभिर्मनुष्यैर्मन्यतेऽभीष्टत्वेन स्मर्यत
नृम्णं सुखम् । नृम्णे सुखे सत्यपि पुनर्नृम्णं सुखमस्तु । निधाय्यो नितरां सं-
नीयो भागः, अर्वायि प्राप्तः । गत्यर्थो वातिधातुः । एकारो देवतासंबोधनार्थः
देवतेऽस्मे अस्मासु सुवर्णज्योतिः सुवर्णसमानं ज्योतिः संपद्यताम् ॥
इति श्रीमत्सायणाचार्यविरचिते माधवीये वेदार्थप्रकाशे कृष्णयजुर्वेदीयतैत्तिरी-
यारण्यकभाष्ये चतुर्थप्रपाठके च-वारिंशोऽनुवाकः ॥ ४० ॥
१ ग. ॰म गा॰ । २ ग. ॰वड्डायि भुवोऽड्डायि भुवोऽड्डायि । नृ॰ । ३ ग. ॰वायि ।
४ ग. ॰वायि नि॰ । ५ ग. ॰वायि । ए॰ । ६ ख. सुर्वञ्ज्योतिः । ग. सुवर्णज्योतिः । ७ ग.
प्राप्तम् । ग० ।