तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

१२४ श्रीमत्सायणाचार्यविरचितभाष्यसमेतम्— [प्रपा० २अनु० ३]
षाऽर्णवात्समुद्रसमानात्पापान्निर्मुक्तो बभूव, तथा येन ज्योतिषा परमेश्वरः स्वर्भानु-
संज्ञाकासुरेणाऽऽपादितात्तमसः सूर्यं निर्मुमोच निर्मुक्तं कृतवान्, इन्द्रः स्वर्गाधिपति-
र्येन परमेश्वरज्योतिषा विश्वा अरातीः सर्वानपि शत्रूनजहात्क्षणान्नाशितवान्, तेन
ज्योतिषाऽहमानशानः सर्वतो व्याप्नुवञ्ज्योतिराशि पारमेश्वरं ज्योतिः प्राप्तवानस्मि ।
अथाष्टमीमाह—
यत्कुसीदमप्रतीतं'१ मयेह॒ येन॑ य॒मस्य॑ नि॒²धिना॑ चरा॑मि ।
ए॒तत्तद॑ग्ने॒ अनृ॒णो भ॑वामि जीव॒न्नेव प्रति॒ तत्ते॑ दधामि, इति ।
इहास्मिञ्जन्मनि मया स्वीकृतं यत्कुसीदमृणमप्रतीतं केनाप्यालस्यादिनोत्तमर्णेभ्यो
न प्रत्यर्पितम्, यमस्य दुष्टशिक्षाधिकारिणो निधिना³ निधिस्थानीयेन प्रत्यर्पयितव्येन
येनर्णेन युक्तोऽहं चरामि, एतदेतेन होमेन तत्तस्मादृणान्मुक्तोऽहमनृणो भूयासम् ।
जीवन्नेव ते तव प्रसादा[त्त]त्तादृशं प्रतिदधामि प्रत्यर्पयामि । अनेन होमेन तुष्टस्त्व-
मस्मिन्नेव जन्मनि मां प्रत्यर्पणसमर्थं कुर्विति भावः ।
अथ नवमीमारभ्यैकविंशतिपर्यन्तानां त्रयोदशानां मन्त्राणां प्रतीकानि दर्शयति—
यन्म॒यि॑ मा॒ता यदपा॑ पि॒पेष॒ यद॒न्तरि॑क्षं यदा॒श-
साति॑क्रामामि॒ त्रि॒ते दे॒वा दि॒वि जा॒ता यदा॑पं
इ॒मं मे॑ वरु॒ण तत्त्वा॑ यामि॒ त्वं नो॑ अग्ने॒ स त्वं॑
नो॑ अग्ने॒ त्वम॑ग्ने॒ अया॑सि ( १ ), इति ॥
मु॒मु॒ग्धि॒ स॒प्त॒ च॑ ॥
इति कृष्णयजुर्वेदीयतैत्तिरीयारण्यके द्वितीयप्रपाठके
तृतीयोऽनुवाकः ॥ ३ ॥
एते मन्त्राः सर्वेऽप्यनेनैवाभिप्रायेणाच्छिद्रकाण्डे यद्देवा देवहेडनमित्यनुवाके
व्याख्याताः ॥
इति श्रीमत्सायणाचार्यविरचिते माधवीये वेदार्थप्रकाशे कृष्णयजुर्वेदीय-
तैत्तिरीयारण्यकभाष्ये द्वितीयप्रपाठके तृतीयोऽनुवाकः ॥ ३ ॥
१ ग. °तीतं म° । २ व. बलिना । ३ ख. ग. °धिस्था° ।