तैत्तिरीय आरण्यक (कृष्ण यजुर्वेद - सायणभाष्य व हिन्दी अनुवाद)

१ प्रपाठके १० अनुवाकः । ७५

ण॒ावि॒ह रा॒तिर॑स्तु^(३) । ^(४)वा॒सा॒त्यौ चि॒त्रौ जग॑तो नि॒धानौ॑ । द्यावा॑भूमी चर॑थ॒स्ँ॒ सखा॑यौ । ताव॒श्वि-
ना॑ रास॒भाश्वा॒ हवं॑ मे । शु॒भ॒स्पती॒ आगत॒स्ँ॒ सूर्य॑या
सह^(४) । ^(५)त्यु॒ग्रोह॑ भु॒ज्युम॑श्विनोदमे॒घे । र॒यिन्न कश्चिन्म-

देवौ, ‘वां’ युवयोः, ‘इह’ कर्मणि, ‘रातिर्भद्राऽस्तु’ अन्नादि-
दानं कल्याणं भवतु ॥

अथ चतुर्थीमाह । ^(४)“वासात्यौ ॰ सूर्यया सह”^(४) इति ।
अहोरात्ररूपेण स्तुतयोः पुनः सखिद्वयरूपेण स्तुतिः क्रियते ।
हे द्यावापृथिव्यौ ‘द्यावाभूमी’, युवां ‘सखायौ’ सखिद्वयमिव,
‘सञ्चरथः’ सम्भूय वर्त्तेथे । कीदृशौ सखायौ, ‘वासात्यौ’ वस-
तिमर्हतः, देवानां मनुष्याणाञ्च निवासं प्रयच्छथ इत्यर्थः ।
‘चित्रौ’ विलक्षणभोगप्रदत्वेन नानाविधौ, ‘जगतो निधानौ’
सर्वस्यापि प्राणिजातस्य निधानस्थानीयौ, ‘रासभाश्वा’ रासभौ
गर्दभावेवाश्वस्थानीयौ ययोरश्विनोर्देवयोस्तौ रासभाश्वाख्यौ,
तथाविधौ ‘अश्विनौ’ अश्विसदृशौ, ‘तौ’ देवौ, युवां ‘शुभ-
स्पती’ शोभनस्य कर्मणः पालकौ सन्तौ, ‘सूर्यया’ उषसा,
‘सह’, द्यावापृथिव्या सह ‘हवं’ मदीयं यज्ञं प्रति, ‘आगतं’
आगच्छतं ॥

अथ पञ्चमीमाह । ^(५)“त्युग्रोह ॰ प्रुद्भिरपोदकाभिः”^(५)
इति । हे ‘अश्विनौ’, ‘उदमेघे’ उदकसहितमेघे, अवस्थितं

L 2