शिवज्ञानबोध (मेय्कण्डार - शैव सिद्धान्त का आधारभूत दार्शनिक सूत्र ग्रन्थ)

70 SIVAGNANA BOTHAM.
“ ஓர்நாமம் ஒருருவம் ஒன்றுமில்லான்”
He has no name, and no form and no marks whatever.
“ சோதிமணிமுடி. சொல்லிற் சொல்லிறந்து நின்றதொன்மை
ஆதிகுணம் ஒன்றுமில்லா அந்தமிலான்.”
(His Lustrous Crown is where all speech and thought
cease to enter,
He has no beginning, no attributes and no end.)
Turn to the ‘Thevaram :’
“ அவன் அருளே கண்ணாகிக் காண்பதல்லால்.
இப்படியன் இவ்வுருவன், இவ்வண்ணத்தன்
இவனிறைவ னென்றெழுதிக் காட்டொணாதே.”
(Unless you can see him with His Grace as your eye,
You cannot describe Him in words or picture, as this is
the God possesing such and such attributes, forms and
qualities).
Says our Sainted Poetess Karaikal Ammayar :
“ அன்றும் திருவுருவம் காணாதே யாட்பட்டேன்
இன்றும் திருவுருவம் காண்கிலேன்— என்றுந்தான்
எவ்வுருவோ நும்பிரான் என்பார்கட் கென்னுரைப்பேன்,
எவ்வுருவோ நின்னுருவம் ஏது.”
When I first became Thy slave I did not know Thy form,
I have not seen Thy form even now.
What am I to say to those who ask me what Thy form is ?
What is Thy form ? Which is it ? None.
Our Thayumanavar :
“ ஊனாயுணர்வு இறந்து தம்மையுணர்டவர் உணர்வினூடே
கரையிலா இன்பவெள்ளம் காட்டிடும் முகிலே.”
“ சொல்லாலும் பொருளாலும் அளவையானும்
தொடரவொண்ணா அருள்நெறி.”