सिद्धान्तशिखामणि (शिवयोगी रेणुकाचार्य - वीरशैव षट्स्थल दर्शन एवं शक्तिविशिष्टाद्वैत महाग्रन्थ)
Siddhanta Shikhamani of Shivayogi Renukacharya
शिवयोगी रेणुकाचार्य / शिवयोगी शिवाचार्य द्वारा
पृष्ठ 67, कुल 160 में से
संदर्भ में पढ़ें98 A preamble to Śrī Siddhāntaśikhāmaṇi
नवमः परिच्छेदः
Navamaḥ Paricchedah
भक्तमार्गक्रिया-उभय-त्रिविधसंपत्ति-
चतुर्विधसाराय-दानत्रयस्थलप्रसङ्गः
Bhaktamārgakriyā-ubhaya-trividhasaṅpatti-
caturvidhasārāv-dāntravsthalaprasangah
अथ भक्तमार्गक्रियास्थलम् - ९
भूतिरुद्राक्षसंयुक्तो लिङ्गधारी सदाशिवः।
पञ्चाक्षरजपोद्योगी शिवभक्त इति स्मृतः।।१।।
atha bhaktamārgakriyāsthalam - 9
bhktirudrākṣasaṅyukto liṅgadhrī sadāśivaḥ |
pañcāksaraianodvogī śivabhakta iti smrtaḥ ||1||
He who is adorned with Vibhūti and Rudrākṣas, who is
wearing the Liṅga (Iṣṭaliṅga), who is always pure and who is
engaged in muttering the Pañcākṣaramantra, is regarded as
the Śivabhakta (devotee of Śiva). (1)
श्रवणं कीर्तनं शम्भोः स्मरणं पादसेवनम्।
अर्चनं वन्दनं दास्यं सख्यमात्मनिवेदनम्।।२।।
एवं नवविधा भक्तिः प्रोक्ता देवेन शम्भुना।
दुर्लभा पापिनां लोके सुलभा पुण्यकर्मणाम्।।३।।
śravaṇaṁ kīrtanaṁ śambhoḥ
smaraṇaṁ pādasevanam |
arcanaṁ vandanaṁ dāsyaṁ
sakhvamātmanivedanam ||2||
evaṁ navavidhā bhaktiḥ proktā devena śambhun |
durlabhā pāpināṁ loke sulabhā punvakarmanām ||3||
2. Śaivāgamas : Date of Śaivāgamas 99
Śravaṇa, Kīrtana, Smaraṇa, Pādasevana, Arcana,
Vandana, Dāsya, Sakhya, Ātmanivedana – all these pertain-
ing to Śambhu are the nine types of devotion told by Lord
Śiva. These are rare in the case of the sinful, while these are
easy to get in the case of persons with merits. (2-3)
अधमे चोत्तमे वापि यत्र कुत्रचिदूर्जिता।
वर्तते शाङ्करी भक्तिः स भक्त इति गीयते।।४।।
adhame cottame vāpi yatra kutracidūrjitā |
vartate śāṅkarī bhaktiḥ sa bhakta iti gīvate ||4||
Whether a person of low caste or one of high caste, he
in whom the devotion towards Śiva flourishes is extolled as a
Bhakta. (4)
भक्तिः स्थिरीकृता यस्मिन् म्लेच्छे वा द्विजसत्तमे।
शम्भोः प्रियः स विप्रश्च न प्रियो भक्तिवर्जितः।।५।।
bhaktiḥ sthirīkṛtā yasmin
mlecche vā dviiasattame |
śambhoh privah sa vipraśca
na privo bhaktivariitah ||5||
Whether a Brāhmaṇa or an outcaste, he in whom Bhakti
is rendered firm, is dear to Śambhu and is a Brāhmaṇa; he
who is without Bhakti is not dear.(5)
सा भक्तिर्द्विविधा ज्ञेया बाह्याभ्यन्तरभेदतः।
बाह्या स्थूलान्तरा सूक्ष्मा वीरमाहेश्वरादृता।।६।।
sā bhaktirdvividhā jñeyā bāhyābhyantarabhedataḥ |
bāhvā sthūlāntarā sūksmā vīramāheśvarādrtā ||6||
That Bhakti is known to be twofold as external and
internal. The external Bhakti is gross and the internal one is
subtle and both are dear to the Vīramāheśvaras. (6)
सिंहासने शुद्धदेशे सुरम्ये रत्नचित्रिते।
शिवलिङ्गस्य पूजा या सा बाह्या भक्तिरुच्यते।।७।।