सिद्धान्तशिखामणि (शिवयोगी रेणुकाचार्य - वीरशैव षट्स्थल दर्शन एवं शक्तिविशिष्टाद्वैत महाग्रन्थ)

88 A preamble to Śrī Siddhāntaśikhāmaṇi
पञ्चधा पञ्चधा यानि प्रसिद्धानि विशेषतः ।
तानि सर्वाणि वस्तूनि पञ्चाक्षरमयानि हि ।। १६ ।।
pañcadhā pañcadhā yāni prasiddhāni viśeṣataḥ |
tāni sarvāṇi vastūni pañcākṣaramayāni hi || 16 ||
Those objects which are especially known as sets of five
are all manifestations of Pañcākṣaramantra itself. (16)
ओंकारपूर्वो मन्त्रोऽयं पञ्चाक्षरमयः परः ।
शैवागमेषु वेदेषु षडक्षर इति स्मृतः ।। १७ ।।
oṅkārapūrvo mantro'yaṁ pañcākṣaramayaḥ paraḥ |
śaivāgameṣu vedeṣu ca ṣaḍakṣara iti smṛtaḥ || 17 ||
This supreme Mantra consisting of five syllables is
regarded in Śaivāgamas and Vedas as Ṣaḍakṣara (six - lettered)
with the precedence of ‘Oṁkāra’ (oṁ - syllable). (17)
मन्त्रस्यास्यादिभूतेन प्रणवेन महामनोः ।
प्रबोध्यते महादेवः केवलश्चित्सुखात्मकः ।। १८ ।।
mantrasyāsyādibhūtena praṇavena mahāmanoḥ |
prabodhyate mahādevaḥ kevalaścitsukhātmakaḥ || 18 ||
Mahādeva (the Great Lord) who is of the nature of
existence, intelligence and bliss, is revealed by this Praṇava
(Oṁ-syllable) which comes in the beginning of this
Pañcākṣarī-mantra, the great Mantra. (18)
प्रणवेनैकवर्णेन परब्रह्म प्रकाश्यते ।
अद्वितीयं परानन्दं शिवाख्यं