शिल्परत्नम् (श्रीकुमार - प्राचीन भारतीय चित्रकला, धातुकर्म, यन्त्र एवं स्थापत्य सटीक)

दोर्दण्डाम्बुजबद्धचापशरपाशाद्यङ्कुशारुयं परं
ध्यायेद् वा तमरातिवर्गहननायातीव सम्पत्तये ॥ १६॥
श्रीपञ्चामृतम् —
क्षीरोदन्वत्प्रदेशे शुचिमणिविलसत्सैकते मौक्तिकानां
मालाक्लृप्तासनस्थः स्फाटिकमणि¹निभो मौक्तिकैर्मण्डि-
शुभ्रैरभ्रै³रदभ्रैरुपरि²विरचितैर्मुक्तपीयूषवर्षै- [ताङ्गः ।]
रानन्दी नः पुनीयादरिनलिनगदाशङ्खपाणिर्मुकुन्दः ॥ १७॥
सन्तानगोपालम् —
अव्याद् व्याकोचनीलाम्बुजरुचिररुणाम्भोजनेत्रोऽम्बुजस्थो
बालो जङ्घाकरीषस्थलकलितरणत्किङ्किणीको मुकुन्दः।
दोर्भ्यां हैयङ्गवीनं दधदतिविमलं पायसं विश्ववन्द्यो
++गोपीपरीतो रुरुनखविलसत्कण्ठभूषश्चिरं वः॥ १८॥
तद्भेदः —
चक्रशङ्खधरं कृष्णं रथस्थं च चतुर्भुजम् ।
सर्वाभरणसन्दीप्तं पीतवाससमच्युतम् ॥ १९ ॥
द्विजवर्यार्चनयुतं विष्णुतेजोपबृंहितम् ।
समर्पयन्तं विप्राय नष्टपुत्रान् सबालकान् ॥ २०॥
आवहन्ती —
अरुणनलिनसंस्थं काञ्चनोदीप्तवर्णं
करधृतदरचक्रं पीतकौशेयवस्त्रम् ।
कनककलशरक्तोत्पलासक्तपाणिं (?)
श्रियमपरकराभ्यां बिभ्रतं नौमि विष्णुम् ॥ २१ ॥
१. 'निभैमौक्ति' क. ग. पाठः. २. 'परिचि', ३. 'वः' घ. पाठः.