साहित्यदर्पण (आचार्य विश्वनाथ - वाक्यं रसात्मकं काव्यम् सटीक)

२१२ साहित्यदर्पणे
क्रमलक्ष्यत्वादेवानुरणनरूपो यो व्यङ्ग्यस्तस्य शब्दशक्त्युद्भव-
अर्थशक्त्युद्भवत्वेन शब्दार्थशक्त्युद्भवत्वेन च त्रैविध्यात्तल्लक्षण-
व्यञ्जान्नो ध्वनेः काव्यस्यापि त्रैविध्यम् ।
तत्र
वस्त्वलंकाररूपत्वाच्छब्दशक्त्युद्भवो द्विधा ।
ध्वनिः । तस्य खलु जनकीभूतशब्दोत्तरजायमानत्वरूपक्रमो लक्ष्यते व्य-
तत्तुल्ये व्यङ्ग्ये सतीत्यर्थः । क्रमस्य व्यङ्ग्यप्रतीतिपौर्वापर्यस्य लक्ष्यत्वात्
प्रतीयमानत्वात् । अनुरणनरूपः प्रतिध्वनितुल्यः । वस्त्वलंकाररूप-
शृङ्गारव्यभिचारी विस्मयाख्यो भावः साक्षाद्विरोधात्कारश्च प्रतिभासत इति विरो-
धानुग्राहिणः श्लेषस्यायं विषयः । न त्वनुक्तोपमव्यङ्ग्यस्य ध्वनेः । यत्र तु शब्द-
सदलकारान्तरं शब्दशक्त्या प्रकाशते स सर्व एव ध्वनेर्विषयः । यथा हर्षचरिते—"उद्-
त्कुसुमसमययुगमुपसंहरन्नजृम्भत ग्रीष्माभिधानः स्फुल्लमल्लिकाधवलाट्टहासो महाकालः"
अत्र ऋतुवर्णनप्रस्तावनियन्त्रिता अभिधाशक्तयः । अत एव 'अवयवप्रसिद्धेः समुदाय-
द्विवलीयसी' इति न्यायमपाकुर्वन्तो महाकालप्रभृतयः शब्दा एकमेवार्थमभिधाय
कृत्याः । तदनन्तरमर्थावगतिः शब्दशक्तिमूलाद् ध्वननव्यापारादेव । तत्र केचिन्मन्यन्ते
यत एतेषां शब्दानां पूर्वमर्थान्तरेऽभिधान्तरं दृष्टं ततस्तथाविधेऽर्थान्तरे दृष्टतदर्शनान्ये-
रेव प्रतिपत्तिर्नियत्रिनाभिधायक्तिरेभ्य एतेभ्यः प्रतिपत्तिर्ध्वननव्यापारादेवेति उपचरित-
मूलस्व व्यङ्ग्यात्मत्वं चेत्यविरुद्धम् । अन्ये तु—साभिधैव द्वितीयार्थमामय्य ग्रीष्माभि-
वर्णदेवताविशेषमादृश्यात्मकं सहकारित्वेन यतोऽवलम्बते ततो ध्वननव्यापार एवा-
इति । एके तु शब्दश्लेषे तावद्भेदे मति शब्दार्थभेदोऽपि शक्तिभेदाच्छब्दभेद इति न्यायाद्
द्वितीयः शब्दस्तत्रानीयते । स च कदाचिदभिधाव्यापाराद् यथोभयोत्तरदानाय 'श्वेतो धा-
वति—अलम्बुसानां याता' इति प्रश्नोत्तरादौ । वा तत्र शब्दान्तरबलादपि तदर्थ-
प्रतिपन्नं प्रतीयमानमूलत्वादप्रतीयमानमेव युक्तमिति । इतरे तु—स्फुल्लमल्लिका एव
राष्टहामोऽस्येति व्याख्यानाश्रयणे तदर्थसामर्थ्यं तेन द्वितीयाभिधैव प्रतिप्रनूयने । तन्मते
तीयोऽर्थोऽभिधीयत एव न ध्वन्यते । तदनन्तरं तु तस्य द्वितीयार्थश्च प्रतिपन्नस्य तदीय-
प्राकरणिकेन सार्धं या रूपणा तावद्भालेव न चान्यतः शब्दादिति सा ध्वननव्यापार-
तत्रानिधायक्तेः कस्याश्चिद्व्यञ्जनाशङ्कर्नीयत्वात् । तस्या च द्वितीया शब्दशक्तिमूलाद्
विना तस्या रूपणाया अनुत्थानात् । अन ष्ट्वालंकारध्वनिरयमिति युक्तम् । यथाहि
शब्दशक्त्या प्रकाशमाने नवप्राकरणिकेऽर्थान्तरे वाक्यस्य ... ... ... मिषार्थेन रूपणा-
ह्लादिलप्राकरणिकप्राकरणिकयोरिति प्रत्तीनेषु विनाप्या... ... मयभावः कल्पयितव्यः नासौ
श्लेषो न शब्दोपारूढ इति । ... ... ... ... ... ... ... ... ...
१. 'क्रम-' पाठो नास्ति ...
२. 'वस्त्वलङ्कारप्रदम्...' ग. ३ ग पुस्तके तु 'विषयिन-' इति