ऋभु गीता (शिव रहस्य - निदिध्यासन व अद्वैत बोध)

विद्युच्चंचलजीवितेऽपि न मनागुत्पद्यते शांभवी
भक्तिर्भीमपदाम्बुजोत्तमपदे भस्मत्रिपुण्ड्रेऽपि च ।
रुद्राक्षामलरुद्रसूक्तिजपने निष्ठा कनिष्ठात्मनां
विष्ठाविष्टकुनिष्कपष्कुबुधियां दुष्टात्मनां सर्वदा ॥ ३.२३॥

भ्रष्टानां दुरदृष्टतो जनिजरानाशेना नष्टात्मनां
ज्येष्ठश्रीशिपिविष्टचारुचरणाम्भोजार्चनानादरः ।
तेनानिष्टपरम्परासमुदयैर्भ्रष्टाकृतैर्न स्मृतिः
विष्ठापूरितदुर्मुखेषु नरके भ्रष्टे चिरं संस्थितिः ॥ ३.२४॥

अज्ञायत्येष्यभिज्ञाः सुरवरनिकरं स्तोत्रशास्त्रादितुष्टं
सत्राशं मन्त्रमात्रैर्विविहितधिया सामभागैर्यजन्ति ।
श्रार्धे श्रद्धाभरणहरणभ्रान्तरूपान्वित्यांस्ते
तत्तच्छुद्धसमुदितमनः स्वान्तरा शम्भुमीशं ॥
नाभ्यर्चन्ति प्रणतशरणं मोक्षदं मां महेशं ॥ ३.२५॥

आर्याः शर्वसमर्चनेन सततं दूर्वादलैः कोमलैः
बिल्वाख्यैर्दलैश्च शंकरमहाभागं हृदन्तः सदा ।
पर्वस्वाप्यविशेषितेन मनसा गर्वं विहायादरात्
दुर्गाण्याशु तरन्ति शंकरकृपापीयूषधारारसैः ॥ ३.२६॥

श्रीचन्द्रचूडचरणांबुज पूजनेन
कालं नयन्ति पशुपाशविमुक्तिहेतोः ।
भावाः परं भसितफाललसत्त्रिपुण्ड्र-
रुद्राक्षकङ्कणलसत्करदण्डयुग्माः ॥ ३.२७॥

पञ्चाक्षरप्रणवसूक्तधिया वदन्ति
नामानि शाम्भवमनोहरदानि शम्भो ।
मुक्तिप्रदानि सततं शिवभक्तवर्याः
ये बिल्वमूलशिवलिङ्गसमर्चनेन ॥ ३.२८॥

कालं नयेद्विमलकोमलबिल्वपत्रैः
नो तस्य कालजभयं भवतापपापं ।
सन्तापभूपजनितं भजतां महेशं ॥ ३.२९॥

शश्वद्विश्वेशपादौ यमशमनियमैर्भूतिरुद्राक्षगात्रो
विश्वस्तस्तो भुजङ्गाङ्गदवरगिरिजानायके लब्धभक्तिः ।
मुग्धोऽप्यध्यात्मविद् यो भवति भवहरस्यार्चया प्राप्तकामः ॥ ३.३०॥