रसार्णव (शैव रस-तन्त्र - प्राचीन भारतीय खनिज रसायन, धातुवाद एवं रस-चिकित्सा सटीक)

द्वादशः पटलः । २५७
अथ तेनोदकेनैव क्षीराद्धं पायसं पचेत् ।
मासमात्रप्रयोगेण बलीपलिंतनाशनम् ॥ ३०७ ॥
पक्त्वा¹ तेनाम्भसा पथ्याः षष्टिं² त्रीणि शतानि च ।
मधु संयोज्य भाण्डस्थं³ भूमौ सब्दं निधापयेत् ॥ ३०८ ॥
दिने दिने तथैकैकं भक्षयेत् प्रातरुत्थितः⁴ ।
बलीपलिंतनिर्मुक्तो जीवेद्वर्षसहस्रकम् ॥ ३०९ ॥
शैलीभूतं कुलत्थं वा⁵ भक्षयेन्मधुसर्पिषा⁶ ।
षण्मासेन प्राशनेन⁷ जीवेद्वर्षसहस्रकम् ॥ ३१० ॥
कूष्माण्डं मारितं कृत्वा⁸ यानि कानि⁹ फलानि च ।
जले क्षिप्तानि लोहानि शैलीभूतानि¹⁰ भक्षयेत् ।
क्षीराहारश्च¹¹ जीर्णान्ते वज्रकायो भवेन्नरः ॥ ३११ ॥
तेनोदकेन संमर्द्य अभ्रकं¹² क्वाथयेत् प्रिये ।
(1) B reads पक्तां and पथ्या. Both of them are incorrect. (2)
B reads षष्टी. K and M read षष्टि. Both are incorrect. (3) K
has मधुना योज्य भाण्डस्थं, wherein the middle term is incorrect. M reads
भाण्डीत्यं, which is inaccurate. (4) M reads पुनरुत्थितः. (5) This
śloka (310) is not found in K. M has शैलभूत कुलत्थं वा, which is incor-
rect. (6) M reads मधुसर्पिषम्, which is not correct. (7) B
reads प्रवेशेन. M reads षाण्मासापवशेन, which has no sense at all. (8)
All the texts read कूष्माण्ड, which is also correct. K reads मरिचं कृत्वा,
which is not correct. (9) K reads जातकानि, which is incorrect.
(10) B reads शैलीभूनिनि, which is incorrect. M reads erroneously त्रिभू-
तानि. (11) K reads क्षीराहारं च, which seems to be incorrect.
(12) M has समर्द्यमभ्रक.
33