पूर्णप्रज्ञ भाष्य (श्रीमन् मध्वाचार्य - द्वैत वेदान्त ब्रह्मसूत्र महाभाष्य जगन्नाथदीपिका सटीक)

२२० ब्रह्मसूत्रभाष्यम्. [ अध्या - १. पा - २. ]
(७) ‘स य एतमेवमात्मानं विश्वं हरिमागदरमुपास्ते त
स्य सर्वेषु लोकेषु सर्वेषु भूतेषु सर्वेषु देवेषु सर्वेषु वे
देषु कामचारो भवति’ इति तत्तन्नामलिङ्गादिना त
स्यैव दृष्ट्युपदेशान्महोपनिषदि ॥
(८) अनात्तत्वादनात्मान ऊनत्वादुणराशितः ।
अब्रह्माणः परे सर्वे ब्रह्मात्मा विष्णुरेव हि ।
इत्यादिना, ‘को न आत्मा किं ब्रह्म’ (छा.५-११-१.)
(७) एवमुपासकस्य फलमाह—स इति ॥ ‘सः’ प्रसिद्धः यो-
धिकारी एतमात्मानं अणोरणीयांसं परतःपरमेव विश्वं हरिमेव, ना-
न्यं, ‘आरात्’ समीपे स्वहृदये ‘अरं’ अलं सम्यगुपास्ते तस्यैवम-
व्याप्ते व्याप्तरूपोपासकस्य सर्वेषु लोकेषु सर्वेषु ‘भूतेषु’ प्राणिषु, स-
[L