पंचतन्त्रम् (सटीक - सम्पूर्ण पाँचों तन्त्र)

( ९० ) पञ्चतन्त्रम् ।

( सूर्यके अमावस्थाको ) चन्द्र मण्डलमें स्थित होते यदि राहु सूर्य-
को ग्रहण करता है तो यह शरणागतके संग विरक्ति तेजस्वियोंको श्लाघनी-
य है ॥ २३७॥”
एवं निश्चित्य प्रत्यूषे दन्तधावनं कृत्वा तां प्रोवाच-“सु-
भगे ! समस्तैः शत्रुभिर्हतैरन्नं पानं च आस्वादयिष्यामि ।
किं बहुना त्वयापि सह सङ्गमं ततः करिष्यामि । परं
वाच्यस्त्वया आत्मपिता यत् प्रभाते प्रभूतेन सैन्येन सह
नगरात् निष्क्रम्य योद्धव्यम्, अहं च आकाशस्थित एव
सर्वान् तान् निस्तेजसः करिष्यामि पश्चात्सुखेन भवता
हन्तव्याः । यदि पुनरहं तान् स्वयमेव सूदयामि तत्तेषां
पापात्मनां वैकुण्ठीया गतिः स्यात् । तस्मात्ते तथा कर्त्तव्या
यथा पलायन्तो हन्यमानाः स्वर्गं न गच्छन्ति” । सापि
तदाकर्ण्य पितुः समीपं गत्वा सर्वं वृत्तान्तं न्यवेदयत् ।
राजापि तस्या वाक्यं श्रद्दधानः प्रत्यूषे समुत्थाय सुसन्नद्ध-
सैन्यो युद्धार्थं निष्चक्राम । कौलिकोऽपि मरणे कृतनिश्चय-
श्चापपाणि र्गगनगतर्गरुडारूढो युद्धाय प्रस्थितः । अत्रान्तरे
भगवता नारायणेन अतीतानागतवर्त्तमानवेदिना स्मृतमात्रो
वैनतेयः सम्प्राप्तो विहस्य प्रोक्तः-“भो गरुत्मन् ! जानासि
त्वं यन्मम रूपेण कौलिको दारुमयगरुडे समारूढो राज-
कन्यां कामयते?”। सोऽब्रवीत्-“देव ! सर्वं ज्ञायते तच्चेष्टितम्।
तत् किं कुर्मः साम्प्रतम्” श्रीभगवानाह-“अद्य कौलिको
मरणे कृतनिश्चयो विहितनियमो युद्धार्थं विनिर्गतः । स
नूनं प्रधानक्षत्रियशराहतो निधनमेष्यति । तस्मिन् हते सर्वो
जनो वदिष्यति यत्प्रभूतक्षत्रियैर्मिलित्वा वासुदेवो गरुडश्च
निपातितः । ततः परं लोकोऽयमावयोः पूजां न करिष्यति ।
ततस्त्वं द्रुततरं तत्र दारुमयगरुडे संक्रमणं कुरु । अहमपि
कौलिकशरीरे प्रवेशं करिष्यामि । येन स शत्रून् व्याप्राद-
यति । ततश्च शत्रुवधात् आवयोर्माहात्म्यवृद्धिः स्यात्” ।