नागानन्दम् (सम्राट हर्षवर्धन - संस्कृत मूल एवं हिन्दी व्याख्या)

( २८ )
तस्स तुए ण किम्पि किदं। मम उण अणवराद्धाएवि
तस्य त्वया न किमपि कृतम्। मम पुनरपराद्धाया अपि,
अबलेत्ति करित्र पहरंतो कहं ण लज्जेसि ?
अबलेति कृत्वा प्रहरन् कथं न लज्जसे ?
(आत्मानं निर्वर्ण्य, मदनावस्थां नाटयन्ती प्रकाशम् )
हञ्जे ! कीस उण घणपल्लवणिरुद्धसूरकिरणं तं एव्व
हञ्जे ! किं पुनर्धनपल्लवनिरुद्धसूर्य्यकिरणं तदेव
चंदणलदाघरअं ण मे अज्जवि संदाबदुक्खं अवणोदि ।
चन्दनलतागृहं न मे ऽद्यापि संतापदुःखमपनयति ।
चेटी-- जाणामि अहं एत्थ संदावस्स कारणं, किं
जानम्यहमत्र संतापस्य कारणम्; किं
उणअसंभावणीअं ति भट्टिदारिआ ण तं पडिवज्जिस्सदि ।
पुनरसम्भावनीयमिति भर्तृदारिका न ¹तत्प्रतिपत्स्यते ।
नायिका- (आत्मगतम् )
लखिअदा विअ अहं एदाए, तह वि पुच्छिस्सं। (प्रकाशम्)
लक्षितेवाहमेतया, तथापि पृच्छामि ।
हञ्जे ! किं तं जं ण पडिवज्जिअदि । ता कहेहि दाव किं
हञ्जे ! किं तद्यन्न प्रतिपद्यते । तत्कथय तावत्किं
तं कारणं ।
तत्कारणम् ।
चेटी- एसो दे हिअअट्ठिदो वरो ।
एष ते हृदयस्थितो वरः ।