नागानन्दम् (सम्राट हर्षवर्धन - संस्कृत मूल एवं हिन्दी व्याख्या)

( २०६ )

वृद्धा-(सविषादम्) महाराज ! पुत्तअस्स विअ मे एदं चूडारअणं।
                                    महाराज ! पुत्रकस्येव          मे एतच्चूडारत्नम् ।
मलयवती- अम्ब ! मा एवं भण ।
                    अम्ब ! मैवं          भण ।
सुनन्दः- महाराज ! मैवमविज्ञाय विकलवीभूः । अत्र हि-
तार्क्ष्येण भक्ष्यमाणानां पन्नगानामनेककः ।
उल्कारूपाः पतन्त्येते शिरोमणय ईदृशाः ॥ ६ ॥
जीमूतकेतुः-देवि ! सोपपत्तिकमभिहितं सुनन्देन । कदाचि-
देवमपि स्यात् ।
वृद्धा-सुणंदअ ! जाव इमाए वेलाए ससुरसदणं जेव्व
            सुनन्दक ! यावदनया       वेलया       श्वसुरसदनमे-
आअदो मे पुत्तओ भविस्सदि । ता गच्छ, जाणिअ
वागतो मे पुत्रको   भविष्यति । तद्गच्छ     , ज्ञात्वा
लहुं संपादेहि ।
लघु सम्पादय⁴ ।
सुनन्दः — यदाज्ञापयति देवी । [इति निष्क्रान्तः]
जीमूतकेतुः- देवि ! अपि नागचूडामणिः स्यात् ।

---

श्लोक नं०: ६, अन्वयः—
तार्क्ष्येण भक्ष्यमाणानां पन्नगानाम् एते ईदृशाः उल्कारूपाः शिरो-
मणयः अनेकशः पतन्ति ।