नागानन्दम् (सम्राट हर्षवर्धन - संस्कृत मूल एवं हिन्दी व्याख्या)

( २०२ )
वृद्धा — पडिहदं क्खु एदं अमंगलं ।
प्रतिहतं खल्विदममङ्गलम् ।
मलयवती — वेवदि मे हिअअं इमिणा दुण्णिमित्तेण ।
वेपते मे हृदयमनेन दुर्निमित्तेन ।
जीमूतकेतुः—(वामाक्षिस्पन्दनं सूचयित्वा) भद्र किं जीमूतवाहनस्य ?
सुनन्दः—जीमूतवाहनस्य वार्त्तामन्वेष्टुं महाराजविश्वावसुना
युष्मदन्तिकं प्रेषितोऽस्मि ।
1
जीमूतकेतुः — किमसन्निहितस्तत्र मे वत्सः ?
वृद्धा —(सविषादम्) महाराअ ! जइ तहिं ण सण्णिहिदो,
महाराज ! यदि तत्र न सन्निहितः,
ता कहिं गदो मे पुत्तओ भविस्सदि ?
तत् क्व गतो मे पुत्रको भविष्यति ?
2
जीमूतकेतुः — नूनमस्मत्प्राणयात्रार्थं नितान्तं दूरं गतो
भविष्यति ।
मलयवती —(सविषादमात्मगतम्) अहं उण अज्जउत्तं
अहं पुनरार्यपुत्रम्
अपेक्खन्ती अण्णं जेव्व किंपि आसंकामि ।
अप्रेक्षमाणा अन्यदेव किमप्याशङ्के ।
सुनन्दः—आज्ञापयतु महाराजः किं मया स्वामिने निवेदनीयम् ।