मानसार शिल्पशास्त्र (प्रसन्ना कुमार आचार्य - प्राचीन भारतीय स्थापत्य, नगर-नियोजन व मूर्ति-शिल्प महाकोश)

५२] लिङ्गविधानम् ३४३
वृद्ध्या धारयत्(यां) सङ्ख्यावधा(सा)नम्
धारालिङ्गे चैवमुक्तं तन्त्रैः ॥ ६१ ॥
पञ्चषड्मुनिर(न्य)ष्टविस्तृते [च] 136
द्विद्विभाग(गं) शिर(रो)मानतुङ्गकम् ।
तत्तदङ्गकृततच्छिरो(र ङ)दये
द्यंशयुग्मधि(धा)रोपमानकम् ॥ ६२ ॥
वर्तिकस्त(श)मिव तच्छिखं बुधैः 140
युदार्ध(कुर्यात्तु) त्रिपुरुषा(रघा)कृतिस्तथा ।
अर्धचन्द्रमिति चित्रवद् भवेत्
शिल्पिभिः प्रवर(रैः) व(क)र्णतः क्रमात् ॥ ६३ ॥
पूजांशे तन्तुङ्गमष्टद्वयांशम् 144
कृत्वांशेन द्वित्रिवेदाम्विसृज्य ।
तस्याधस्तात्तत्तयोद्धारशेषम्
शिल्पिः(ल्पी) कुर्यान्नागरादिः(दीन्) त्रिधैव ॥ ६४ ॥
यत्तच्चैकार्धभागं मध्यभागम्(गे) 148
विस्तारं स्यात्तत्तयोद्धारखे च ।
अमे चैकद्यंशत्रि(द्वयं)शेन तुङ्गम्
तस्मात्पार्श्वे भ्रामयेत्पुच्छकान्तम् ॥ ६५ ॥
कुर्यादेकां पिण्डिकां तंतु(तस्य) पार्श्वे 152
चैकद्वित्र्यंशकं चान्तरं च ।
पृष्ठे युक्त्या कारयेद् विष्णुकान्तम्
एवं युक्त्या नागरादिक्रमं स्यात् ॥ ६६ ॥
एकानेकलिङ्ग[स्य] धारणांशे 156
कुर्याल्लिङ्गे मूर्ध्निवत्कुद्ममलं वा ।
छत्राकारं वाथ मूर्ध्निप्रदेशे
युक्त्या धीमानुद्धरेद्ध(द)धस्तात् ॥ ६७ ॥
लिङ्गादीनां(न) स्थापयेत्सर्वहर्म्ये प्रागुक्तवत्क्रमात् ॥ ६८ ॥ 160