मल्लपुराण (ज्येष्ठिमल्ल - प्राचीन भारतीय मल्लविद्या, अखाड़ा व्यायाम व कुश्ती महाग्रन्थ)

सप्तमोऽध्यायः । ३१

एवमाकारजं स्थानं भेदजातीश्चतुर्विधाः ।
षट्प्रकाराणि निश्चित्य घातोपि क्रियते सदा ॥ १२ ॥
अजाघातः प्राणघातो घातो वह्निपूर्वकम् ।
वोजो(ओजो)वह्निघातश्च चतुर्थः परिकीर्तितः ॥ १३ ॥
ऊर्जः प्राणभवो घातः पञ्चमः कोऽपि कथ्यते ।
ओजोवह्निघातश्च षष्ठश्च परिकीर्तितः ॥ १४ ॥
षडिति(डेते) कथिता घाताः षटत्रिंशत् प्राणसंयुताः ।
येनाभ्यासेन सदा मल्लो रिपुयुद्धे जयी भवेत् ॥ १५ ॥
केशाकर्मणघातस्तु प्रथमः परिकीर्तितः ।
स्कन्धस्फोटनघातोऽपि हस्तेनैकेन सादरः ॥ १६ ॥
द्विहस्ताभ्यां च घातोऽयं स्कन्धास्फोटनसंभवः ।
दण्डाघातस्तथैवान्यो ज्ञातव्यो दृढबुद्धिभिः ॥ १७ ॥
कर्णतालविधातोपि पार्श्वघातस्तथापरः ।
ग्रीवावलवदाघातो घातो निजकरस्तथा ॥ १८ ॥
भुजघोटनघातोपि घातः करतलहस्तयोः (स्य यः) ।
द्विभुजाघोटनं चास्ति कथिताश्चान्येऽपि (श्चापि) सूरिभिः ॥ १९ ॥
घातोऽन्यो बाहुजानुना शिरसो घातकस्तथा ।
कक्षातलविधातस्तु मुष्टिघातस्तथा परः ॥ २० ॥
कक्षाकर्मणघातश्च चरणघातक एव वा ।
आकृष्य चरणाघातश्चरणे परिकीर्तितः ॥ २१ ॥
जङ्घास्फोटनघातोपि घातश्चरणपीडनात् ।
अथातो वरघातश्च पाशघातस्तथैव च ॥ २२ ॥
दण्डाघात उरोघातो घातोपि गजहस्तजः ।
प्राणघातस्तथोत्क्षिप्तो घातश्च कथितः परः ॥ २३ ॥