काव्यप्रकाश (आचार्य मम्मट - सम्पूर्ण १० उल्लास सटीक)

270 KĀVYAPRAKĀŚA
करिहस्तेन संबाधे प्रविश्यान्तर्विलोड़िते ।
उपसर्पन् ध्वजः पुंसः साधनान्तर्विराजते ॥३०३॥
शमकथासु
उत्तानोच्छूनमण्डूकपाटितोदरसंनिभे ।
क्लेदिनि स्त्रीव्रणे सक्तिरकृमेः कस्य जायते ॥३०४॥
निर्वाणवैरदहनाः प्रशमादरीणां
नन्दन्तु पाण्डुतनयाः सह माधवेन।
रक्तप्रसाधितभुवः क्षतविग्रहाश्च
स्वस्था भवन्तु कुरुराजसुताः सभृत्याः ॥३०५॥
अत्र भाव्यमङ्गलसूचकम् ॥
Karihastena saṁbādhe praviśyāntarviloḍite
Upasarpan dhvajaḥ puṁsaḥ sādhanāntarvirājate.
Similarly also in conversation dealing with the quiet-
istic sentiment ; e.g.
‘ Uttānochchhūnamaṇḍūkapāṭitodarasannibhe
Kledini strīvraṇe saktirakṛmeḥ kasya jāyate.’
Further, in the following verse, ‘ Indecorousness ’ is
regarded as an excellence, by virtue of its affording a
premonition of impending calamity—
‘ Nirvāṇavairadahanāḥ prashamādarīṇāṁ
Nandantu pāṇḍutanayāḥ saha mādhavena
Raktaprasādhitabhuvaḥ kṣatavigrahāścha
Svasthā bhavantu kururājasutāḥ sabhṛtyāḥ ’
‘ May the sons of Pāṇḍu along with Kṛṣṇa rejoice,
on having the fire of animosity extinguished by the death
(or peacefulness) of enemies ! and may the sons of the
Kuru-king, along with their dependants, rest at peace (or