काव्यालङ्कार (आचार्य भामह - भारतीय काव्यशास्त्र एवं अलङ्कार-सिद्धान्त मूल महाग्रन्थ सटीक)

SECOND PARICCHEDA 85
ing illustration is given there. ब्रह्मणोऽप्युद्भवः पद्मश्चन्द्रः
शम्भुशिरोभृतः । तौ तुल्यौ त्वन्मुखेनेति सा प्रशंसोपमोच्यते ॥ II—31.
For आचिख्यासोपमा the example given there is चन्द्रेण त्वन्मुखं
तुल्यमित्याचिख्यासु मे मनः । स गुणो वाऽस्तु दोषो वेत्याचिख्यासोपमां विदुः ॥
II—32. Since we have mentioned the common
characteristic of the species of Upamā, त्रयमप्युदितं ननु
we have indeed included the said three types. They
do not deserve a separate mention. So also is मालो-
पमा. न ज्यायान् The classification into मालोपमा and
others is not important. बिस्तरो मुधा An elaboration
is unnecessary. For मालोपमा the following illustra-
tion is given in Kāvyādarśa :—पूष्णयातप इवाहीव पूषा व्यो-
म्नीव वासरः । विक्रमस्त्वय्यधालक्ष्मीमिति मालोपमा मता ॥ II—42.
उपमादोषाः सप्त ।
हीनताऽसंभवो लिङ्गवचोभेदो विपर्ययः ।
उपमानाधिकत्वं च तेनासद्दशतापि च ॥ ३९ ॥
त एत उपमादोषाः सप्त मेधाविनोदिताः ।
सोदाहरणलक्ष्माणो वर्ण्यन्तेऽत्र च ते पृथक् ॥ ४० ॥
39. Deficiency of Upamāna, improbability,
differences in gender and number, impropriety of
comparison, surplusage in Upamāna and the dis-
similarity of Upamāna :
40. These are the seven flaws of Upamā de-
clared by Medhāvin. They are hereunder separately
described with illustrations and characteristics.