काव्यालङ्कार (आचार्य भामह - भारतीय काव्यशास्त्र एवं अलङ्कार-सिद्धान्त मूल महाग्रन्थ सटीक)

FIRST PARICCHEDA 9
शब्दाभिधेये विज्ञाय कृत्वा तद्विदुपासनम् ।
विलोक्यान्पानिबन्धांश्च कार्यः काव्यक्रियादरः ॥ १० ॥
10. One should engage in the composition of
poetry after knowing words and their meanings and
after serving under experts and after examining the
works of others.
10. In this verse the Kāvya Prakāś passage
—काव्यज्ञशिक्षयाभ्यासः is amplified. शब्दश्च अभिधेयं च ते शब्दाभि-
धेये विज्ञाय After knowing the correct words and mean-
ings. तद्विदुपासनं कृत्वा After undergoing training under
काव्यज्ञs. अन्यनिबन्धांश्च विलोक्य And after a study of the trea-
tises of other poets. This is for acquiring practice
through comparative study. काव्यक्रियादरः कार्यः One
should engage himself in the composition of
poetry.
सर्वथा पदमप्येकं न निगाद्यमवद्यवत् ।
विलक्ष्मणा हि काव्येन दुःसुतेनेव निन्द्यते ॥ ११ ॥
11. By all means a single faulty word should
be avoided. One is condemned by defective poetry
as by a bad son.
11. Cf. Daṇḍin's Kāvyādarśa—तदल्पमपि नोपेक्ष्यं
काव्ये दुष्टं कथंचन । स्याद्वपुः सुन्दरमपि श्वित्रेणैकेन दुर्भगम् ॥
नाकवित्वमधर्माय व्याधये दण्डनाय वा ।
कुकवित्वं पुनः साक्षान्मृतिमाहुर्मनीषिणः ॥ १२ ॥