कथासरित्सागर : द्वितीय खण्ड (लम्बक ६ से १८)

१०८ कथासरित्सागर
मुख्येन रत्नग्राही च न वाच्यो वणिगप्यसौ।
एतन्महामन्त्रिवचो वत्सराजो व्यधत्त तत्॥२०॥
गत्वा पञ्चमदर्शी च भारिकेषु व्यचीचतत्।
हिरण्यगुप्ताद्वणिजो रत्नं तस्मात् स्वमानयत्॥२१॥
भारिष्वेकापरोन्मुक्तं गृहीत्वा कटकं निजम्।
मुखाद्व्यपगते प्रीतो गम्भीरो गोप्यवाद् गुहम्॥२२॥
विन्ध्यस्थानी पापायमिति चानन्दितोऽभवत्।
राज्ञस्तं च वणिजं भार्यार्थं तममानयत्॥२३॥
गगनस्थे तु राजान्नगतायाणगत्वा।
अहो स्वामिनिष्ठानां प्राणोऽप्यर्थः परात्मनः॥२४॥
मयूरकथा
अभून् मयूरस्तन् नगरे भारिकस्य यत्।
गथादि वहिनान्गोष्प्रासुर पारमित्रतवे॥१॥
राज्ञस्तं च सभार्या च प्रत्यहं याज्ञभारकम्।
वनगत्याय विप्राय गुणानि म्य कुटुम्बकम्॥ २॥
तस्य पाशा दूरे वनं दण्डारण्या गते।
तत्पाश्चानुग मयान् न्चिामरुरागम् ॥ ३॥
ते भीताः पा य तं प्रीत्या सर्वे गृहीत्वा यथायथम्।
ददृशा दन्दिनगद्वणो तथा प्रभाविते॥ ४॥
राज्जनस्य तद विप्र प्र- वयस्तः प्रधान्।
अत्त तं मुनिशेषं पण्डिताया ददौ नृपः॥ ५॥
इत्येतदाख्यानम् ...
इति ... च कृतज्ञः सतां भवतः ॥६॥
स राजा ते सभाग्यान् पश्यान् प्रादूत ततः।
अथावदन्महामात्यो यौगन्धरायणः ॥७॥
स राजा स मुदे वाच्यं स्वार्थेऽप्युपेयते।
लब्धः कथं महाराज मन्त्रिभिः कृतनिश्चयैः ॥८॥

---

१ ...