कथासरित्सागर : द्वितीय खण्ड (लम्बक ६ से १८)

३३८ कथासरित्सागर
इत्युक्त्वा स्वापयित्वा तां तथेत्युक्तवती गृहे।
भार्यां स चन्द्रस्वामी तौ गृहीत्वा दारको निजौ ॥१८॥
महीपालं च तं सां च कन्यां चन्द्रवतीमुभौ।
ततः प्रतस्थे नगरात् पत्नीं पितृगृहं प्रति ॥१९॥
गच्छन् क्रमात्त्रिचतुर्दिनं प्राप महानटवीम्।
अर्कांशुतप्तसिकतां विशुष्कविरलद्रुमाम् ॥२०॥
सत्यां तृषाभिभूतौ तौ स्वापयित्वा स दारको।
चन्द्रस्वामी ययौ दूरमन्वेष्टुं वारि सत्कृते ॥२१॥
तत्र तस्याययावग्र मानुगः शबराधिपः।
अकस्मात् सिंहदंष्ट्राख्यः कार्याय प्रस्थितः क्वचित् ॥२२॥
स तं दृष्ट्वात्र पृष्ट्वा च बुद्ध्वा भिल्लो जलाथिनम्।
संज्ञां कृत्वाब्रवीद् भृत्याञ्छ्रीत्वाम्भः प्राप्यतामयम् ॥२३॥
तच्छ्रुत्वा तस्य भृत्यास्तं द्वित्रा लब्धाशया ऋजुम्।
ते चन्द्रस्वामिनं पत्नीं नीत्वा बद्धमकुर्वत ॥२४॥
नरोपहारायात्मानं तेभ्यो बुद्ध्वा स सत्वरम्।
चन्द्रस्वामी शुशोच स्वौ- वारकावटवीगतौ ॥२५॥
हा महीपाल हा वत्से चन्द्रवत्यपदे कथम्।
मयारण्ये युवां त्यक्त्वा सिंहव्याघ्रामिषीकृतौ ॥२६॥
आत्मा च भातिसत्त्वीरैनै घास्ति शरणं मम।
इत्याक्रन्दत्स विप्रोज्ञं व्योम्न्यपश्यत्संववात् ॥२७॥
हन्त मोहं विहायेतं स्वं प्रभुं शरणं यये।
इत्यालोच्य द्विजः सूर्य स स्तोतुमुपचक्रमे ॥२८॥
तुभ्यं परापगकाशाधामिने ज्योतिषे विभो।
आभ्यन्तरं च बाह्यं च तमः प्रणुदते नमः ॥२९॥
त्वं विष्णुस्त्रिजगद्व्यापी त्वं शिवः श्रेयसां निधिः।
सृष्टं विष्टप्यम्बिदध परमस्र प्रजापतिः ॥३०॥
अग्रवाणी प्रवाद्येतामेताविरयग्निचन्द्रयोः।
न्यक्तारमत्तजा दययवास्तधि यामि यामिनीम् ॥३१॥
यिम्बस्यपि रक्षांसि प्रभवन्ति न दस्यवः।
प्रमोद्न्ते च गुणिनो भास्वद्यम्यदिन रवयि ॥३२॥