कथासरित्सागर : द्वितीय खण्ड (लम्बक ६ से १८)

५२ कथासरित्सागर
स्तनस्तमयुनेवाम्बुवारिणा गलितेन सा।
सिञ्चन्ती कण्ठलग्नास्य प्रसाद्य महीपतिं ॥१३१॥
अथैष हृष्टो नीत्वा तद्दिनं कुपिततुष्टया' ।
राजा तया सहासेव्य रत निशामगाभिशि॥१३२॥
सुप्तो ददर्श चाकस्मात् स्वप्ने विकृतया स्त्रिया।
हृतामेकावलीं कण्ठाच्चूडारत्नं च मूर्धतः ॥१३३॥
ततोऽप्यपश्यद्वेताल नानाप्राप्यङ्गविग्रहम्' ।
बाहुयुद्धे प्रवृत्तं च त स भूमावपातयत् ॥१३४॥
पृष्ठोपविष्टश्छोड्डीय पक्षिणेव विहायसा।
नीत्वा तेन नृपोऽम्भोधी वेतालेन स विक्षिपे ॥१३५॥
तत्र कथञ्चिदुत्तीर्ण परमेकावलीं गले।
चूडामणिं च तं मूर्ध्नि पूर्ववत्स्थितमैक्षत ॥१३६॥
एतद्दृष्ट्वा प्रबुद्धः स प्रातः परिचयागतम्।
अस्य क्षपणकं राजा फलं स्वप्नस्य पृष्टवान् ॥१३७॥
।
न वाच्यमप्रियं किं तु कथं पृष्टो न वच्मि य ॥१३८॥
या त्वयैकावली दृष्टा हृता चूडामणिस्तथा।
सैष देव्या वियोगस्ते पुत्रेण च भविष्यति ॥१३९॥
प्राप्ते चैकावलीरत्नं यदुत्तीर्णाब्धिना त्वया।
दुःखान्ते सोऽपि भावी ते देवीपुत्रसमागमः ॥१४०॥
इति क्षपणकेनोक्ते विमृश्य स नृपोऽब्रवीत्।
पुत्रो मेऽद्यापि नास्त्येव स तावज्जायतामिति ॥१४१॥
अथोपयाताद्योपौरस रामायणपाठकात् ।
पुत्रार्थं विहितक्लेदं राजा ददर्श नृपम् ॥१४२॥
ततोऽमृतसुतप्राप्तिश्चिन्त क्षपणक गतः।
राजा कनकवर्षस्तद्दिनाय विमना दिगम् ॥१४३॥
१ आदौ कुपिता पश्चात् तुष्टा तया ।
२ 'मोहम्-त्रो-बद्धो'स्थाने पुस्तरान्तरमवमितिः नानाप्राप्यङ्ग विग्रहा मूर्तकः समुत्पन्नतः तदि
३ मूलपुस्तके भ्रटितमिदं यथार्थम्।