कथासरित्सागर : द्वितीय खण्ड (लम्बक ६ से १८)

१८४ कथासरित्सागर
सर्वप्राणेन धावत्सु रथाश्वेष्वपि तस्य स ।
प्रलम्बबाहुस्तद्वेगं विजित्य पुरतो ययौ ॥५॥
सोऽप्यधोत्सायक सिंहव्याघ्रादीन् स्यन्दने स्थितः ।
प्रलम्बबाहुम्त्वसिना पादचारी जघान तान् ॥६॥
अहो शौर्यमहो जङ्घाजबोऽस्येति विसिस्मिये ।
नरवाहनदत्तश्च दृष्ट्वा दृष्ट्वा स स द्विजम् ॥७॥
कृतावट परिक्षान्त स ससारथिगोमुखः ।
प्रलम्बबाहौ सुभटे तस्मिन्नप्रसरे ततः ॥८॥
रथान्डेऽनुपतान्ते सलितान्वेषणभ्रमात् ।
बत्सवेश्वरात्मजो दूरं विविशात्यन्महावनम् ॥९॥
तत्रोत्फुल्लहिरण्याब्जं ददर्श प्राप महत्तरः ।
द्वितीयमिव बहुबधिम्बं भूमिगतं नमः ॥१०॥
तत्र स स्नापपीताम्भा भृशन्मानाङ्गिनानुगः ।
तदवन्ता धनुरा दूरादगन पूरुषान् ॥११॥
दिव्याकृतीन्दिव्यवस्त्रान्दिव्याभरणभूषितान् ।
हेमाम्बुजानि गन्धाम्भर्मानुन्विथय गृह्नतः ॥१२॥
उपागात् कौतुकात्तांश्च पृष्ट्वा श्रोत्रेति तद्रथिः ।
अन्यत्र नाम युष्मान् निज तस्य यदागताः ॥१३॥
चतुर्णां दिव्यपुरुषाणां कथा
ततस्त्वेनं दृढप्रीत्या पूजयन्तः तमब्रुवन् ।
अस्ति मध्य महाभाग श्रीमद्गोवरं महत् ॥१४॥
यन्नास्त्विन्तीराख्यं स्थानं प्रणति गन्तृम् ।
तत्र सन्ति च चत्वारः पञ्चता दिव्यमानुषाः ॥१५॥
मनारथो वृषमस्तथा फलदत्त इति स्मृताः ।
चतुर्थो बन्धु बन्ध्वाख्यो निर्वगाम इव स्वयम् ॥१६॥
एतेऽप्यासं नगर्विद्मांवना विविधोपधूपुः ।
प्रथमस्तांऽडगात्ततो वरदन्तमदमाद्यपुः ॥१७॥
अन्यत्तोऽनूदनसंवित्तस्तथैवैकस्य भक्तवित् ।
देवोऽवतीर्णस्तदुपास्ते तत्सङ्गेनानपद्वयम् ॥१८॥