कथासरित्सागर : द्वितीय खण्ड (लम्बक ६ से १८)

५२१ | कथासरित्सागर
दिनदत्तं तद्द्रव्यं सोऽभूद्वणिगलमीभवदन् ।
म्लायति श्रीः कुलस्त्रीव गृहं यद्धन्यधिष्ठिते ॥३१८॥
ततः सुवर्णभूम्यास्यं द्वीप सम्भृतभाण्डकः ।
हिरण्यगुप्तः स वणिकप्रस्थितोऽभूद्वणिज्यया ॥३१९॥
वियोगभीत्या चादाय तामनङ्गप्रभां सह ।
व्रजन् पथि क्रमात्प्राप स सागरपुरं पुरम् ॥३२०॥
तत्र सागरवीराख्यो वास्तव्यो धीवराधिपः ।
नगरेऽम्भोघिनिकटे तस्यको मिलितोऽभवत् ॥३२१॥
तेनाब्धिजीविना साकं सोऽथ गत्वाम्बुधेस्तटम् ।
सहढौकितं यानपात्रमारुरोह प्रियसखः ॥३२२॥
तत्राऽऽधौ यानपात्रेण तेन यावत्प्रयाति सः ।
व्ययं सागरवीरण दिनानि कतिचिद्वणिक् ॥३२३॥
एवस्मिन्दिवसे तावज्ज्वलद्विद्युद्विलोचनः ।
उग्रः सहारम्भदः कालमेघः समागमत् ॥३२४॥
स्वरधूलचयपारेण वायुना बलिना हवम् ।
ततो भङ्गिरुमारभे यानपात्रं तदूर्मिषु ॥३२५॥
मुक्ताक्रन्दे परिजने मनोरथ इव स्वकं ।
मग्नमानं प्रवहणं कड्यायढोप्तरीयकः ॥३२६॥
वणिगिप रक्ष्णगुप्त माऽऽश्लिष्टवानङ्गप्रभामुगम् ।
हा प्रिय क्व त्वमित्युक्त्वा निक्षपारमानमम्बुधौ ॥३२७॥
गत्वा च धातुविशनात् काञ्चित्प्राप स द्वीपप ।
वणिक्प्रवहणीमग्नो नां कासमभ्यागाद् स ॥३२७॥
गाप्यनङ्गप्रभा गञ्जवा बद पश्चादावरः ।
गनः सागरवारेण मणिवद्याध्यरायन ॥३२८॥
ग्वयं पाप्त्य तत्र भीतामाश्वासयन् स ताम् ।
ण्डयमाना मयाऽल्पो बाहुभ्यां वारि निर्गताम् ॥३२९॥
शशाङ्क प्रहणं भग्नं मग्नामभ्ररसाम् ।
तापां प्रान्तावतोरस्य गुप्तान्भूत्तमितोऽम्बुधिः ॥३३०॥
स पाण्डु प्रहणं दन्त्वाऽनान्तिक्षिप्तः ।
हिरण्यगुप्तः प्राणांश्च कश्च देवात्सिरिक्षत ॥३३१॥