कथासरित्सागर : द्वितीय खण्ड (लम्बक ६ से १८)

४८६ कथासरित्सागर
तत्र वासवदत्ताया वत्सराजस्य चाग्रतः।
अलङ्कारवतीमाह माता सा काञ्चनप्रभा ॥२६॥
युक्तं स्थाप्यस्त्वया भर्त्ता नेष्यन्कोपेन जातुचित्।
तत्पापजो हि विरहः पुत्रि गाढानुतापकृत् ॥२७॥
ईर्ष्यावत्या मया पूर्वं युक्तं यत्स्थापितः पतिः ।
ततोऽद्य पश्चात्तापेन दग्धे तस्मिन् गते वनम् ॥२८॥
इत्युक्त्वा तां समाश्लिष्य बाष्परुद्धनेत्रया ।
काञ्चनप्रभया जग्मे समुत्पत्य निजं पुरम् ॥२९॥
ततस्तस्मिन् दिने याते प्रातः कृत्वोचिताः क्रियाः ।
नरवाहनदत्तोऽत्र स्थिते स्वसचिवान्विते ॥३०॥
अलङ्कारवतीपार्श्वं प्रविश्यैव विलासिनी ।
एकाब्रवीद् भीतभीता देवि स्त्रीं रक्ष रक्ष माम् ॥३१॥
अशोकमालाया कथा
एष हि ब्राह्मणो हन्तुमागतो मां बहिःस्थितः ।
एतद्भयात् प्रविष्टाहं पलाय्य शरणैषिणी ॥३२॥
मा भैषीब्रूहि वृत्तान्तं कोऽस्य किं त्वां विधांसति ।
इति पृष्ट्वा च सा वक्तुं भूय एव प्रचक्रमे ॥३३॥
अशोकमाला नामाहमस्यामेव पुरि प्रभो ।
बलसेनाभिधानस्य क्षत्रियस्यात्मसम्भवा ॥३४॥
साहं कन्या सती पूर्वं स्पटकुम्भेन याचिता ।
हठधर्माभिधानेन विप्रेणार्थवता पितुः ॥३५॥
नाहं दुराकृतिं घोरमुत्समिच्छाम्यमुं पतिम् ।
दत्ता मासे गृहेऽस्येति पितरं नाहमब्रुवम् ॥३६॥
तच्छ्रुत्वाप्यकरोत्तावद्धठधर्मा गृहे पितुः ।
प्रायं यावदहं दत्ता तेनास्मै धमभीरुणा ॥३७॥
ततो विवाहानिच्छन्तीमप्यनीषीत् स मां द्विजः ।
अहं गता च तं त्यक्त्वाऽन्यं क्षत्रियपुत्रकम् ॥३८॥
सार्थमभूतोऽधर्मसन्दधौवसेनेन हठशर्मणा ।
तद्द्वितीयो मया सत्रकुमारो धनवाञ्छितः ॥३९॥