कथासरित्सागर : द्वितीय खण्ड (लम्बक ६ से १८)

कथापीठम्
नृपायै च ददौ तौ द्वौ मायामयंवरौवरम्
तमस्मै तन्नियोगाच्च ददौ सोऽपि महीभुजे ॥२७॥
नृपस्तु दृष्ट्वाऽऽनन्देन तयोस्तं रूपसंभवम्
तौ देशौशः सम्यक् नरवाहन के सुतौ ॥२८॥
नृपः संमानयामास सानुरूपैर्धनादिभिः ।
पितुः समीपं तो चापि प्रेषयामास सैनिकैः ॥२९॥
तैस्तत् सूर्यप्रभस्येव व्यकम्पिष्ट महत्पुरम्
महीकम्पेनेव ह्यभूत् व्यकम्पिष्टेव मेदिनी ॥३०॥
दृष्ट्वाऽथ सहसा दूता दूतदूतेन कर्म
मन्त्रयन्तः स नन्दनं व्याजहार ॥३१॥
इतस्तु सिद्धैः सार्धं सन्तु ते शूरा नृपाः
कृतं खल्वैन्द्रिनेत्रेणेत्यभिति योजयेत् ॥३२॥
एवमुक्त्वा बहुदिनान्यन्ये ते मन्त्रयित्वा
स्वदेशेषु निवृत्य सर्वं स्थानमन्वयम् ।
तस्यान्यान् विहाय या देवी दक्षिणाम्भसि ।
स नृत्यन्कुर्वंश्च यथावत्त्वेन वर्द्धितः ॥३०॥
ददर्शायतनं पूर्णगन्धं स्रवन्तं विभुम् ।
अविदितं ... मण्डलमण्डितम् ॥३१॥
सर्वे चिरन्तनम् दुष्टदण्डे निकृन्तनम् ।
यदुन्मदिरे दुर्गन्धलावतापाननम् ॥३२॥
तत्र तन् ... स मुमुदेऽपूजयत् ।
मदोन्मादावेशपरा दूतात्तो गम्भीरीं स्मरन् ॥३३॥
सदेशस्थाश्च ते स्वं स्वं सैन्यं सूर्यप्रभादिकाः ।
कात्स्र्न्येनानाययत्सुहृत्कूर्दश्च सुहृदस्तथा ॥३४॥
माययुः प्रथमं सूर्यप्रभस्य श्वशुरात्मजाः ।
राजपुत्रा महावीरा विद्या संसाध्य सोद्यमाः ॥३५॥
तेषां हरिभटाख्यानां चेष्टितां रथाग्रणीम्
द्वे चायुते पदातीनाम् अनुगं बलम् ।
तदनु स्थितसङ्केता ... ।
श्वशुर्या र... बान्धवाः