कथासरित्सागर : प्रथम खण्ड (लम्बक १ से ५)

५२ कथासरित्सागर
इत्युक्त्वान्तर्हिते तस्मिन्यथागतमगामहम्।
एवमापत्सहायो मे राक्षसो मित्रतां गतः ॥५४॥
इत्युक्तवानहं भूयः शकटालेन याचितः।
गङ्गामदर्शयं तस्मै मूर्त्तां ध्यानादुपस्थिताम् ॥५५॥
स्तुतिभिस्तोषिता सा च मया देवी शिरोदृशा।
बभूव शकटालश्च सहायः प्रणतो मयि ॥५६॥
एकदा च स मंत्री मां गुप्तस्थः सिद्धमब्रवीत्।
सर्वथेनापि खेदाय किमात्मा दीयते त्वया ॥५७॥
किं न जानासि यद्राज्ञामविचाररता धियः।
अचिराच्च भवेच्छुद्धिस्तथा चात्र कथां शृणु ॥५८॥
आदित्यवर्मनामात्र बभूव नृपतिः पुरा।
शिववर्म्माभिधानोऽस्य मन्त्री चाभून्महामतिः ॥५९॥
राज्ञस्तस्यैकदा चका राज्ञी गर्भमधारयत्।
तद्बुद्ध्वा स नृपोऽपृच्छदित्यन्तःपुररक्षिणः ॥६०॥
अपंसाय प्रविष्टस्य वर्ततेऽन्तःपुरऽथ मे।
तदेषा गर्भसम्भूतिः कुतः सम्प्रति कथ्यताम् ॥६१॥
अथोचुस्ते प्रवेशोऽत्र पुंसोऽन्यस्यास्ति न प्रभो!
शिववर्म्मा तु ते मन्त्री प्रविशत्यनिवारितः ॥६२॥
तच्छ्रुत्वाचिन्तयद्राजा नूनं द्रोही स एव मे।
प्रकाशं च हते तस्मिन्नपवादो भवेन्मम ॥६३॥
इत्यालोच्य स च युक्त्या शिववर्माणमीश्वरः।
सामन्तस्यान्तिकं शत्र्योः प्राहिणोद् भोगवर्मणः ॥६४॥
तद्वधार्थं तस्य लेखेन सन्दिद्य तदनन्तरम्।
निगूढं च नृपस्तत्र सप्रहारं व्यसर्जयत् ॥६५॥
याते मन्त्रिणि सप्ताहे गते भीत्या पलायिता।
सा राज्ञी रक्षिभिलंघ्या पुंसा स्त्रीरूपिणा सह ॥६६॥
आदित्यवर्मा तद्बुद्ध्वा सानुतापोऽभवत्ततः।
धिङ् मया तादृशो मन्त्री घातितोऽकारणादिति ॥६७॥
अत्रान्तरं स च प्राप निकटं भोगवर्मणः।
शिववर्म्मा स योगात्साङ्गमपश्यत् पूरणं ॥६८॥