कथासरित्सागर : प्रथम खण्ड (लम्बक १ से ५)

४४ कथासरित्सागर
तदागमनजाच्छ्रव चेटीभि सहसा भयात् ।
आधवत्सोऽपि निक्षिप्तो मञ्जूषायां पुरोहितः ॥५९॥
तस्य दत्वागल तानि स्नानव्याजात्प्रविश्य सः ।
दण्डाधिपोऽपि तत्रैव तावत्कज्जलमर्दने ॥६०॥
अन्यवद् विप्रलब्धोऽभून्नग्नस्त्यक्तकर्पटः ।
यावत्स पश्चिमे यामे वणिक्त्रागतोऽभवत् ॥६१॥
तद्दशनभयं दत्वा क्षिप्तो दण्डाधिपोऽप्यथ ।
मञ्जूषायां स चेटीभिर्दत्त च वहिर्गलंम् ॥६२॥
ते च त्रयोऽन्धतामिस्रवासाभ्यासोद्यता इव।
मञ्जूषायां मिथोऽन्योय स्पृश न्तोऽपि नालपन् ॥६३॥
दत्त्वाथ दीप गेहेऽत्र वणिज त प्रवेश्य सा।
उपकोशावदद्देहि समे भर्त्रार्पित धनम् ॥६४॥
तच्छ्रुत्वा शून्यमालोक्य गृह सोऽप्यवदच्छठः ।
उक्तं मया वदाम्येव यद् भर्त्रा स्थापित धनम् ॥६५॥
उपकोशाऽपि मञ्जूषां धावयन्ती ततोऽब्रवीत् ।
एतद्धिरणयगुप्तस्य वच शृणुत दवताः ॥६६॥
इत्युक्त्वा चैव निर्वाप्य दीप सोऽप्य धवद् वणिक ।
लिप्त स्नानापन्देन चेटीभि कज्जलत्विषरम् ॥६७॥
अथ गच्छ गता रात्रिरित्युक्त स निशाक्षये ।
अनिच्छन्नास्तहस्तन ताभिनिर्वासितस्तत ॥६८॥
अथ धीरन्धवसतो मषीलिप्त पद पद ।
मध्यमाण श्वभि प्राप लज्जमानो निज गृहम् ॥६९॥
तत्र दासजनस्यापि क्षां प्रक्षालयता मषीम्।
नापावरमसम्मुग्ये स्यातु दृष्टो दिनत्रयम् ॥७ ० ॥
उपकोशाप्यथ प्रातश्चटिकानुगता गता ।
गुरुणामनिवेद्यव राज्ञा मन्दस्य मन्दिरम् ॥७१॥
वणिग्घिरणयगुणो म भर्त्रा न्यासीकृत धनम्।
जिहीर्षतीति विज्ञप्तस्तत्र राजा तया स्वयम् ॥७२॥
१ अवचग्ने इत्याशयः ।