कथासरित्सागर : प्रथम खण्ड (लम्बक १ से ५)

एकदा मृगयासङ्गाद् भाग्यवशाच्चास्य भूपतेः ।
अभूच्छाण्डिल्यमुनिना समं परिचयो वने ॥९॥
सोऽप्य पुत्रार्थिनो राज्ञः कौशाम्बीमेत्य साक्षितम् ।
मन्त्रपूतं चरं राज्ञीं प्राधायन्मुनिसत्तमः ॥१०॥
सनस्तस्य सुतो जज्ञे सहस्रानीकसंज्ञकः ।
शुशुभे स पिता तेन विनयन गुणो यथा ॥११॥
यवराज्ञं क्रमात्कृत्वा शतानीकोऽथ तं सुतम् ।
सम्भोगैरैव राजाभून्न तु भूभारखिन्नधीः ॥१२॥
अथासुरैः समं युद्धे प्राप्ते साहाय्यकञ्च्छया ।
दूतमस्त्यं विमुञ्चोभूदिन्द्रो यत्प्रण मातलिः ॥१३॥
सतां युगन्धराख्यस्य हस्ते धूपम्य मन्त्रिणः ।
सुप्रतीकाभिधानस्य मुख्यमन्तान्तरस्य च ॥१४॥
समर्प्य पुत्रं राज्यं च निहन्तुममुरान् रणे ।
शक्रान्तिकं शतानीकः सह मातलिना ययौ ॥१५॥
अगुणन् यमदंष्ट्रानीन्यहन्प्रत्यति यागवे ।
हत्वा तत्रत्यं गत्वाशं प्राप भूत्युं स भूपतिः ॥१६॥
मातन्यानोयवेहं च देवी तं नृपमन्वगात् ।
राज्यलक्ष्मीश्च तत्पुत्रं सहस्रानीकमश्रयत् ॥१७॥
पित्र्यं तस्मिन्गतान्द्रे पित्र्यं सिंहासनं नृपः ।
भरन् शक्ता गजा दिक्षु भनिमाययुः ॥१८॥
सन्तं चरा गृह्णन्तु वियोगिप्रशयोगतम् ।
न्यस्य गङ्गाशनात्स विनाय प्रत्यं मातलिम् ॥१९॥
स तत्र मन्दनं दक्षान् क्रीडन् कामिनीगणान् ।
दृष्ट्वा वियोगिनिभार्यार्थी राजा शर्मविवाविन्दत् ॥२०॥
विद्याधामभिश्राय गन्धर्वाणां यागवे ।
गन्धर्वश्च विशाखः प्रादुर्बभूव तव योगतः ॥२१॥
उत्पन्ना किरिणो भार्या तुल्या सा पूर्वनिर्मिता ।
इयं च शृणु वृत्तान्तमथ स वक्तुमारभत् ॥२२॥
मृगावतीविवाहप्रबन्धः
पुरं त्रिभुवने श्लाघ्यामलकाख्यं जगत्त्रयम् ।
रिपुभ्यो नाम यस्याश्च ममरूश्चाप्युपागमत् ॥२३॥