कर्पूरमञ्जरी (महाकवि राजशेखर - प्राकृत सट्टक एवं सान्वय हिन्दी व्याख्या)

७८ कर्पूरमञ्जरी
राजा—
असोअतरुताडणं रणिदणेउरेणंहिणा
कदं च भअलंछणच्छविमुहीअ हेलुलसं।
सिहासु सअलासु वि त्थरवअमंडणाडंवर
ठिदं च गअणगणे जणणिरिक्खणिज्जं खणं ॥ ४७ ॥
विदूषकः—भो वअस्स ! अ सअ ण कद दोहलदाणं देवीए
जाणासि एत्थ कि कारणं ?
राजा—तुवं जाणासि ?
विदूषकः—भणामि जइ देवो ण कुप्पदि ।
राजा—को एत्थ रोसावसरो ? भण उम्मुद्दिदा जीहा ।
राजा—
अशोकतरुताडनं रणितनूपुरेणांघ्रिणा
कृतं च मृगलाञ्छनच्छविमुख्या हेलोलसम्।
दिक्ष्वासु सरलास्वपि मरुन्मण्डनाडम्बर
स्थितं च गगनाङ्गणे जननिरीक्षणीयं क्षणम् ॥
मृगलाञ्छनच्छविः शशाङ्ककान्तिर्मुखं यस्याः । मृगलाञ्छनस्य दृष्टविर्यम्भिण
सादृशं मुखं यस्या इति वा । तादृश्या कर्पूरमञ्जर्या । अत्रोभयमपि समकाले
बोध्यमिति योज्यते । अत्रापि च्छत्राङ्गित्वानुप्रागोपमादण्डपारा रूदा ।
विदूषक —