कर्पूरमञ्जरी (महाकवि राजशेखर - प्राकृत सट्टक एवं सान्वय हिन्दी व्याख्या)

१२ बालभारतम्
बन्दी—
गान्धाराधिपतेः पुत्रः सुबलस्य बलीयसः ।
मातुलः कुरुराजस्य राजते नृपतिर्गुणैः ॥ ४३ ॥
द्रौपदी—यो द्यूतकैतवविचक्षणः श्रूयते ।
सखी—आम् । एतस्य किल हृदयचिन्तिता निवर्तन्ते भीमसेनस्य
पुनः रक्षिता । (?)
बन्दी—
यात्रारुतोऽस्य चतुरङ्गचमूसमुत्थे
पांसूत्करे वियति सर्पति वीतरन्ध्रे ।
दिग्भागनागपतिकेशवकच्छपाना-
मूर्ध्न क्षणाद्गच्छति भूवलयस्य भारः ॥ ४४ ॥
( सगतम् । )
धारितं द्रुपदजास्वयंवरे कार्मुकं शकुनिना करेण यत् ।
तस्य सर्वजनहासहेतवे कंधरां समधिरुह्य तत्स्थितम् ॥ ४५ ॥
( पुनरवलोक्य विहस्य च । ) कथ विमुक्तराधावेधाभिमानस्य स्वयंवरयदुरु-
चीर्ण स्कन्धाद्धनुः ।
( सर्वे परिक्रामिनयेन । )
बन्दी—
सिन्धुयन्त्रितयात्रोऽयं सिन्धुराजो जयद्रथः ।
सिन्धुपारोत्तमहयः सिन्धुरप्रतिमॊ बले ॥ ४६ ॥
अपि च,—
शम्याद्वये दलितदाडिमबीजलोल्या-
न्मुक्ताफलेषु करिणां रुधिराऽरुणेपु ।
व्योम्नः शुकाधिपततस्तरसा निरीक्ष्य
नाथस्त्रियो बहु हसन्ति सहस्ततालम् ॥ ४७ ॥
द्रौपदी—यो दुर्योधनभगिनीपतिः ।