सामग्री पर जाएँ
सर्वकोश
भुशुण्डि रामायण (काकभुशुण्डि एवं गरुड़ संवाद - पूर्वखण्ड सविस्तार व्याख्या)

भुशुण्डि रामायण (काकभुशुण्डि एवं गरुड़ संवाद - पूर्वखण्ड सविस्तार व्याख्या)

Bhusundi Ramayana: Purva Khanda with Commentary

महर्षि भुशुण्डि (सम्पादक: डॉ. भगवतीप्रसाद सिंह) द्वारा

DevanagariHindipublished423 पृष्ठ

पृष्ठ 406, कुल 423 में से

संदर्भ में पढ़ें
पृष्ठ 406
  • ३९३ -
    अथ प्रविविशुः शुद्धा रामकुञ्जमनुत्तमम् ।
    सदारापत्यसुहृदः सभृत्यसखिबान्धवाः ॥ २२ ॥
    ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्रा अवरयोनिजाः ।
    वर्णसंकरजाश्चापि चाण्डालाः श्वपचादयः ॥ २३ ॥
    भिल्लाः खसाः पुलिन्दाश्च हूणाश्चान्ध्राः सहस्रशः ।
    वधिका यवनाश्चापि नानाजात्याधमा अपि ॥ २४ ॥
    पशवः पक्षिणः कीटा यूकादंशघुणादयः ।
    जन्तवोऽनेकजातीया एकद्वित्रीन्द्रिया अपि ॥ २५ ॥
    ते सर्वे दिव्यवपुषो भूत्वा सपदि तत्क्षणात् ।
    पश्यतामेव देवानां भासयन्तो दिशोऽखिलाः ॥ २६ ॥
    आरुह्य देवयानानि गीयमानाश्च किन्नरैः ।
    प्रययुः प्रमोदवनं दिव्य तत्तमसः परम् ॥ २७ ॥
    न यत्र मायाखिललोकमोहिनी न कालशक्तिः कलनात्मिका तथा ।
    न कर्मजन्यैश्च फलैः प्रसंजन यदेकरूपं सदसत्परं जगु ॥ २८ ॥
    यत्सच्चिदानन्दमशेषमद्भुतं विशेषहीनं तमसः परं पदम् ।
    प्रभावतः श्रीरघुवल्लभस्य तद्गता अनर्हा अपि साधनेर्विना ॥ २९ ॥
    एवं विधाय सकलानपि तान् पुरस्ताज्जीवान् पुरीपरिसरेऽपि वसन्ति येऽन्ये ।
    पश्चात्स्वयं स भगवानखिलात्मभूतः सीतापतिः परिकरैः सहितो जगाम ॥ ३०॥
    आसीद्यावद्दिनं तत्सकलमपि रवः काहलः श्रीसरय्वा-
    स्तोयेसम्मज्जतां श्रीरघुपतिमयतां गच्छतां रामकुञ्जम् ।
    शश्वत्तेषां जनानामपि सकलदिशो भासितास्तद्विमानै-
    र्नक्षत्रैर्व्याप्यमाना इव किमपि बभुर्विश्वतो ध्वान्तवर्जः ॥ ३१ ॥
    रामस्तेषां वास्तवे दिव्यरूपं विश्वस्योच्चैर्निर्ममौ स्वां पुरीं ताम् ।
    या वै साक्षादियमेवास्त्ययोध्या सुप्राकारा परिखाश्रेणियुक्ता ॥ ३२ ॥
    तस्या ईशः स्वयमानन्दमूर्तिर्नित्यं लीलारससंदोहमग्नः ।
    नीत्वा तस्यामखिलान् जीवसंघान् दत्त्वाऽऽनन्दं वासयामास नित्यम् ॥ ३३ ॥
    अन्तर्हिते कोसलायां चराचरपतौ तदा ।
    तेनैवपरमाज्ञप्ता ज्ञाततत्त्वाः स्वरूपतः ॥ ३४ ॥
    व्रजमाजमुरुदारचित्ताः सुन्दरनन्दननीलललामाः ।
    राजकुमारवराः सुकुमारा ददृशुर्गोपीगोपसमूहम् ॥ ३५ ॥
    तत्र गोपीजनगिरा सद्यः संत्यक्तसंशयाः ।
    विचेरुर्धरणीं कृत्स्ना कृतकृत्यात्मयोगिनः ॥ ३६ ॥
    ५०