आश्वलायन गृह्यसूत्र (अनाविला टीका व हिन्दी व्याख्या सहित)

१६० आश्वलायनगृह्यसूत्रम् [तृतीयोऽध्यायः

आत्मनि मन्त्रान् संनमयेत् ॥ ८ ॥

गौदानिके कर्मणि क्रियमाणे तत्रत्यान् मन्त्रानात्मा-
भिमुखान् ऊहेत । ऋचामप्यूहप्राप्त्यर्थं वचनम् । ‘ओषधे
त्रायस्व मा स्वधीते मा मा हिंसीः तेन ब्रह्मणो वपते दम
आयुष्मान् तेन म आयुषे वपामि¹ मा म आयुः प्रमोषी-
रि’ति ॥ ८ ॥

एकक्लीतकेन शीतोष्णाभिरद्भिः स्नात्वा युवं
वस्त्राणि पीवसा वसाथे इत्यहते वाससी आच्छाद्याश्म-
नस्तेजोऽसि चक्षुर्मे पाहीति चक्षुषी आज्यीत ॥ ९॥

यस्मिन् करञ्जफले एकं बीजं तदेकक्लीतकं तत्पि-
ष्टमुन्मर्दनं पुरस्तादुपकल्पितम् । तेनोद्वर्तितगात्रः शीतोष्णा-
भिरद्भिः स्नात्वा युवं वस्त्राणीति मन्त्रेणाहते वाससी आच्छा-
दयति । एकमन्तर्वासः अपरं बहिर्वासः । अश्मनस्तेजोऽसि²
चक्षुर्मे पाहीति मन्त्रेण ततश्चक्षुषी आञ्जयीत, सव्यं पूर्वं
‘सव्यं हि पूर्वं मनुष्या अञ्जत’ इति श्रुतेः ॥ ९ ॥

अश्मनस्तेजोऽसि श्रोत्रं मे पाहीति मणिकुण्ड-
ले आबध्नीत अनुलेपनेन पाणी प्रलिप्य मुखमग्रे ब्रा-
ह्मlocal: ह्मणोऽनुलिम्पेत ॥ १० ॥

अनुलेपनं चन्दनादि । ब्राह्मणो मुखं प्रथममनुलिम्पेत ।
ततोऽन्यान्यङ्गानि ॥ १० ॥

---

१. 'मि शुद्धिशिरोमा' क. पाठः. २. 'सीति' ङ. पाठः.