अपरोक्षानुभूति (दीपिका व हिन्दी टीका सहित)

संस्कृतटीका-भाषाटीकासहिता । (७१)
उच्यतेऽज्ञैर्बलाच्चैत्तदानर्थद्वयागमः॥
वेदांतमतहानं च यतोज्ञानमिति श्रु-
तिः ॥ ९९॥
सं० टी० उक्तवैपरीत्येबाधकमाह उच्यतइति एत
त्प्रारब्धमज्ञैः श्रुतितात्पर्यान्भिज्ञैर्बलादविवेकसामर्थ्या-
च्चेदुच्यते यथार्थतय प्रतिपाद्यते चकारादद्वयात्मा-
नं नपश्यंति तदाऽनर्थद्वयागमो दोषद्वयप्राप्तिः तत्र
प्रारब्धरूपस्य द्वैतस्यांगीकारे अनिर्मोक्षप्रसंग एको
दोषः मोक्षाभावे ज्ञानसंप्रदायोच्छेदरूपोद्वितीयो दोषइ
तिनकेवलं दोषद्वयस्यैव प्राप्तिरपितु वेदांतमतहानंच
वेदांतमतस्याद्वैतस्य हानं त्यागो भविष्यति प्रारब्ध
ग्रहणरूपस्य द्वैतस्य याथार्थ्यादित्यर्थः तर्हि किंप्रति-
पत्तव्यमित्यत आह यतइति यतो यस्याः सकाशात्
ज्ञानंभवति तादृशी सा श्रुतिर्ग्राह्येति शेषः सा श्रुतिस्तु
“ तमेवधीरोविज्ञाय प्रज्ञां कुर्वीत ब्राह्मणः ॥ नानुध्याया
द्बहूञ्छब्दान् वाचोविग्लापनंहितत्” इति एतदभिप्रायः
क इति चोल्लिख्यते धीरो विवेकी ब्राह्मणो ब्रह्मभावितु
मिच्छुस्तमेव वेदांतप्रसिद्धमात्मानं विज्ञायाऽऽदावुपदे-
शतः शास्त्रतश्च ज्ञात्वाऽनंतरंप्रज्ञां शास्त्राचार्योपदिष्टवि-
षयामपरोक्षानुभवपर्यंतां जिज्ञासापरिसमाप्तिकरीं कुर्वीत
बहून् कर्मोपासनाप्रतिपादकान् शब्दान् वाक्यसंदर्भा-