अणुभाष्य (महाप्रभु वल्लभाचार्य - शुद्धाद्वैत वेदान्त ब्रह्मसूत्र महाभाष्य प्रकाश टीका सहित)

glyph has a top left curve like 'ञ' and a 'च' at bottom, with 'े' on top: 'ञ्चे'.
Wait, "तस्याञ्चेति" - is it 'ञ्च'?
Wait, in Sanskrit, "तस्यां च" with sandhi becomes "तस्याञ्च"!
Yes! तस्याम् + च = तस्याञ्च!
"तस्याञ्चेति" = "तस्यां च" इति!
Because before 'च', the anusvara becomes the palatal nasal 'ञ': तस्याञ्च! That is standard classical Sanskrit orthography!
And what about "तत्रेति । गीतास्मृतौ ।"?
And "तत्रेति । पूर्ववदर्थः ।"?
And then "विषयेति । ज्ञानयोगमार्गभेदेन ।"?
Every single piece makes total sense!

Now let's check line 17:
"त्वम् । अत्रापीति । गीतास्मृतावपि । ताविति । अर्चिरादिधूमादिमागौँ । उभयथेति । विषय-"
Wait, look at "अर्चिरादिधूमादिमागौँ":
Is it "अर्चिरादिधूमादिमागौँ" or "अर्चिरादिधूमादिमार्गौ"?
Look at the repha: the word is मार्गौ. There is an 'आ' matra, 'ग', double matra 'ौ', and a repha over the top: 'र्गौ'.
Wait, is there an anusvara or just repha?