अणुभाष्य (महाप्रभु वल्लभाचार्य - शुद्धाद्वैत वेदान्त ब्रह्मसूत्र महाभाष्य प्रकाश टीका सहित)

भाष्यप्रकाशः।
शाखायामव्यक्तपदवाच्यतां च दर्शयति । अक्षरं ब्रह्म परममित्युक्ते अक्षरे, 'अव्यक्तोऽक्षर
इत्युक्तः' इति गीतास्मृतेरित्याहुः । तथाऽग्रेऽपि ।
तत्रापि व्याख्यानस्य क्लिष्टत्वाच्छ्रुत्यर्थसान्निध्यापि संभवाद् गीतायां भगवद्वाक्येऽव्यक्त-
पदप्रयोगाच्च वयं तत्रोदासीनाः ।
विज्ञानभिक्षुस्तु, आनुमानिकसूत्रे, अजामेकामिति श्वेताश्वतरश्रुतिमुदाहृत्य श्रुत्यन्तरे ब्रह्म-
कारणताया अत्र च प्रकृतिकारणताया उक्तत्वात् कपालद्वयं घटस्येव जगतोऽपि द्वयं कारणं
भवत्विति शङ्कायां ब्रह्मणो न कारणत्वं, विकारित्वापत्तेः । किंतु प्रकृतेरेवेति पूर्वपक्षदलार्थः ।
तमिमं पूर्वपक्षं शक्तिशक्तिमद्भावेनोभयोः कारणत्वेन समादधे न शरीरेत्यादि । 'यत्तन्तुनाभ
रश्मिः ।
'अव्यक्तमचलं शान्तं निष्कलं निष्क्रियं परम् ।
यो वेद हरिमात्मानं स भयादनुमुच्यते' ॥
इति वाक्यम् । तथाग्र इति सूत्रद्वये । प्रथमे सूक्ष्ममव्यक्तं मुख्यगृहीतं तल्लाभतामर्हतीति
तदर्हत्वम् । द्वितीये सूत्रे । तदधीनत्वाद्वाव्यक्तवादीनां तस्यैवाव्यक्तत्वपरावरत्वादिकमर्थवत् ।
'यदधीनो गुणो यस्य तद्गुणी सोऽभिधीयते' यथा जीवः परमात्मेति । यथा राजा जयीत्यपि स्कान्दे ।
तृतीये सूत्रे अन्यस्य वाच्यत्वं न युज्यते इति भाष्यं वदतीति सूत्रे विशेषार्थकामावः । प्रकरणादिति
सूत्रस्य सोऽध्वनः पारमाप्नोति तद्विष्णोः परमं पदमिति तस्य श्वेतच्छत्रकरणमिति भाष्यम् । क्लिष्टत्वेति
रूपपदस्य तत्सादृश्ये लक्षणा । तदधीनसूत्रे प्रधानादाव्यक्तपदगौणी । अप्रसिद्धाश्च श्रुतयः इति
क्लिष्टत्वात् । ननु तथापि श्रुतय एता सर्वबाधिका इति चेत्तत्राहूः श्रुत्यर्थस्येति । तथा हि । 'एष
ह्येव तुच्छः' इति महोपनिषच्छ्रुतेः । तुच्छेन ब्रह्मणाम्बपिहितमभितो पिहितं बहिरपि गतं व्याप्तमिति
यावत् । हि गतिवृद्ध्योः स्वा. प. अ. हितं वर्धितं वा । न च कथं तुच्छत्वमिति शङ्क्यम् ।
'तोदनात्तुच्छमुच्यते' इति महाकौर्म्यात् तुदतीति तुच्छः प्रत्ययस्तु भावे घञ्, पाक इतिवत् ।
तोदनात्तुच्छमिति वाक्ये भावोक्तेः । वृद्धयभावश्छन्दसि सर्वविधिविकल्पात् दकारस्य थकारो विकारः
ह्रस्विकारः । तुदः वर्णविकार इति 'सर्वेषां तदधीनत्वात् तत्तच्छब्दामिधेयता' इति तत्रत्यवाक्यात् ।
मुख्यतयाव्यक्तपदप्रयोगबलेनैवमन्यथासंभवदव्यक्तात्पुरुषः पर इतीतरमुख्यवचनात्तद्धाम परमं
ममेति वचनाच्चाव्यक्तादिलक्ष्याक्षरादित्यार्थात् देहिन इत्यस्यान्यविशेषणत्वान्न । न देहव्यक्तासम्बन्धी
परमात्मवचनावित्युदासीनाः प्रकाशयासीनाः इत्यर्थः । गीतायामिति ।
'अव्यक्तोक्षर इत्युक्तस्तमाहुः परमां गतिम् ।
यं प्राप्य न निवर्तन्ते तद्धाम परमं मम' ॥
इति गीतायाः महापुरुषयोगाध्याये । तथैवेति उदासीनपदेनान्वयः । सौमनस्येति सुमना
यथा स्यादिति णिज्लकारबोधितायाः । तथा च भाष्यम् । त्रयाणामेव पितृसौमनसस्वर्ग्याग्नि-
परमात्मनां प्रश्न उपन्यासश्च 'अविज्ञातप्रार्थनं च प्रश्न इत्यभिधीयते' इति वचनान्न विरोध इति ।
'येयं प्रेते विचिकित्सा मनुष्ये अस्तीत्येके' इत्यत्रास्तीत्यत्र लेडनाश्रयणात् । जीवप्रश्नस्याविरोधः ।
श्रुत्यन्तर इति 'यतो वा इमानि' इति श्रुत्यन्तरे । प्रकृतीति महीं प्रजां जनयन्तीमिति श्रुत्या ।