अमृतानुभव एवं चांगदेव पासष्टी (सन्त ज्ञानेश्वर - चिद्विलासवाद एवं अद्वैत अनुभूति सटीक)

प्रकरण पांचवें ४७
एवं प्रमाणें अप्रमाण । पण केलें प्रमाण ॥ दृष्टांतीं वाइली
आण । दिसावयाची ॥ ५४ ॥ आंगाचिया अनुपपत्ती ॥ आटालिया
उपपत्ती । येथें उठली पांती । लक्षणांची ॥ ५५ ॥ उपाय मागिला
पाये । येऊनि जाले वाये॥ प्रतीति सांडिली सोये। प्रत्ययाची॥५६॥
येथें निर्धारेंसीं विचार । निमोनि जाला साचार । स्वामीच्या
संकटीं शूर । सुभटु जैसा ॥ ५७ ॥ नाना नाश साधुनी
आपुला । बोध बोधें लाजिन्झला ॥ नुसधेपणें थोटावला । अनुभवु
जेथ ॥ ५८ ॥ भिंगाचिया चडला । पदराचा पुंज वेगळा ॥
करितां जैसा निष्फळा । आंगाचा होये ॥ ५९ ॥ कां गजबजिला
उवा । पांघुरणें केळीचा गाभा ॥ सांडी तेव्हेळी उभा । कैचा
कीजे ॥ ६० ॥ तैसें अनुभाव्य अनुभाविक । इहीं दोहीं अनु-
भूतिक ॥ तें गेलिया कैंचें एक । एकासीचि ॥ ६१ ॥
आतांपावेतों प्रत्यक्षादि प्रमाणांनीं आपल्या अप्रामाण्याची सिद्धि केली;
दृष्टांतांनीं पुढें न येण्याची शपथ घेतली. ५४. युक्तींनीं आपली अनुपत्ति
करून घेतलीं, आणि लक्षणांच्या तर रांगाच्या रांगा लागल्या. ५५. योगादि
नाना उपाय मागल्यामागेंच पाय काढून चालतें झालें, प्रतीतीनें प्रत्यय
दाखवावयाचें टाळले. ५६. शूर योद्धा ज्याप्रमाणें आपल्या स्वामीच्या
संकटकालीं आपला जीव देऊन, संकट दूर करतो, ५७. किंवा बोध
आपला नाश करून घेतो व बोध म्हणूनच घेण्याचें टाळतो; अनुभव
एकटा राहिल्यामुळे पांगळा होतो, ५८. अथवा अभ्रकाचें पापुडें काढलें
तर स्वतः अभ्रकाचा नाश होतो. ५९. किंवा केळीचा गाभा उष्णतेनें
त्रासल्यामुळे आपल्या अंगावरचीं सोपटें काढूं लागला तर त्याला उभा
कसा करावा ? ६०. त्याप्रमाणें अनुभव्य, अनुभवि आणि अनुभव ही
त्रिपुटी नाहींशीं झाल्यावर एकमेकांचा संबंध कसा राहाणार ? ६१.