अमृतानुभव एवं चांगदेव पासष्टी (सन्त ज्ञानेश्वर - चिद्विलासवाद एवं अद्वैत अनुभूति सटीक)

१२२ सार्थ अमृतानुभव
याकारणें मिवा । गोप्य दाविलें बोलोनियां ॥ ऐसें नाहीं
अपैसा । प्रकाशूचि ॥ १४ ॥ आणि पूर्ण अहंता वेठलों ।
सैंध आम्हीच दाटलों ॥ मा लोपलों ना प्रगटलों । कोन्हा
होऊनी ॥ १५ ॥ आपणया आपणपें । निरूपण काय वोपे ॥
मा उगेपणें हारपे । ऐसें आहे ॥ १६ ॥ म्हणोनी माझी वैखरी ।
मौनाचेही मौन करी ॥ हें पाणियावरी मकरी । रेखिल्या
॥ १७ ॥ एवं दशोपनिषदें । पुढारी न ढळती पदें ॥ देखोनी
बुडी बोधें । येथेंचि दिधली ॥ १८ ॥ ज्ञानदेव म्हणे श्रीमंत ।
हें अनुभवामृत ॥ सेवूनि जीवन्मुक्त । हेंचि होतु ॥ १९ ॥
मुक्ति कीर वेल्हाळ । अनुभवामृत निखिळ ॥ परी अमृताही
उठी लाळ । अमृतें येणें ॥ २० ॥
या कारणास्तव आम्ही पूर्ण स्थितीला गुप्त बोलून दाखविली, पूर्ण
स्थितीला गुप्त वस्तु बोलून दाखविली असें नाहीं, ती सहज उघडीच आहे.
१४. आणि आम्हीं पूर्ण स्थितीला प्राप्त झालों सर्वत्र आमचीच व्याप्ति
झाली म्हणून कोणाच्याहि अपेक्षेनें आम्ही लोपलों नाहीं, वा प्रकटलोंहि
नाहीं. १५. आपलें निरूपण आपल्याला अर्पण करण्यात विशेष काय
आहे ? म्हणून स्वस्थ बसल्यानें हानी होते असें आहे काय ? १६. म्हणून
माझ्या वैखरीवाणीनें मौनाचेंहि मौन केलें. करणें म्हणजे पाण्यावर माशाचें
चित्र काढण्याप्रमाणें आहे. १७. ज्ञानेश्वर महाराज म्हणतात-आम्ही
सांगितल्यापेक्षां दशोपनिषदांत जास्त कांहीं सांगितलें नाहीं असें पाहून
आत्मबोधानें येथेंच बुडी मारली. १८. या श्रीमंत अनुभवामृत पानानें
जीवन्मुख अमृतरूपच होवोत ! १९. मुक्ति चांगली खरी, पण अनुभवामृत
अत्यत शुद्ध आहे, यास्तव अनुभवामृताला पाहून या मुक्तिरूप अमृतालाहि
लाळ घोटावी लागते. २०.