कौषीतकि ब्राह्मण (शाङ्खायन ब्राह्मण - उदय प्रणीत व्याख्या सहित सटीक)

पृष्ठम् १३६

XXVI, 10, ३–12, १४ | कौषीतकिब्राह्मणे | 136

क्तानि शस्यन्ते ॥३॥ अगन्म महा नमसा यविष्ठं सोमस्य मा तवसं वक्ष्यप्र इत्येते उभे
तदाज्यम् ॥४॥ अगन्मेति गतवत् ॥५॥ तदन्तरूपम् ॥६॥ अन्तो नवममहः ॥७॥ ऐतीव वा
अन्तं गत्वा ॥८॥ कद्र्चङ् हि तत इयात् ॥९॥ अस्थूरत्र धेनवः पिन्वमाना इति स्थितवत्
॥१०॥ तदन्तरूपम् ॥११॥ अन्तो नवममहः ॥१२॥ तिष्ठतीव वा अन्तं गत्वा ॥१३॥ कद्र्चङ्
हि तत इयात् ॥१४॥ अगन्म महा नमसा यविष्ठमित्येव तृचमाज्यं स्यादिति ह स्माह
पैङ्ग्यः ॥१५॥ अगन्मेति गतवत् ॥१६॥ तदन्तरूपम् ॥१७॥ अन्तो नवममहः ॥१८॥ ऐतीव
वा अन्तं गत्वा ॥१९॥ कद्र्चङ् हि तत इयात् ॥२०॥ अष्टाचत्वारिंशं स्तोमं किंतृचं व्यश्वु-
वीतेति ह स्माह कौषीतकिः ॥२१ ॥१०॥

सोमस्य मा तवसं वक्ष्यप्र इत्येतदुपशंसंसेत्¹ ॥१॥ तस्य तदेवान्तरूपं यद् भूतानुवादि
प्राञ्चं यज्ञं चक्रुम दिवः शशासुरिति ॥२॥ यदेतद् भूतमिवाभि ॥३॥ अत्र ²-न्वा अपि-²
स्तोमो न व्यामव्य³ इति ह स्माह पैङ्ग्यः ॥४॥ यद्युग्भिरेव⁴ स्तोमो व्याप्यत⁵ इति ॥५॥
अक्षरैर्ह वा ऋक् स्तोमं व्यश्नुते ॥६॥ अक्षरैर्ह पदैर्वा⁶ निविद् वा पुरोरुग् वर्चम् ॥७॥ व्यासो
ह वा उ तत्र स्तोमो भवति यत्र निविद् वा पुरोरुग् वा शस्यते ॥८॥ ⁷-तस्माद् व्याप्यत-⁷
एव ॥९॥ तृचमाज्यं स्याद्⁸ यददः पैङ्ग्यस्य वचसा⁹ ॥१०॥ उभे इति त्वेव स्थितम् ॥११॥
एतेन ह वा¹⁰ अह्ना¹⁰⁻¹¹ वसिष्ठश्च विश्वामित्रश्च-¹¹ समजायेताम् ॥१२॥ अभिसंजानाते ह
वा अस्मै स्वा श्रेष्ठ्याय य एवं वेद ॥१३॥ तस्मादुभे एव स्याताम् ॥१४॥ वासिष्ठं पूर्वं वैश्वा-
[