कथासरित्सागर : द्वितीय खण्ड (लम्बक ६ से १८)

५८४ कथासरित्सागर
तीर्णाब्धिश्च ततो गत्वा सार्थेन सह स क्रमात्।
अटवीं प्रापदेकस्मिन्वासरे दिवसात्यये ॥१२३॥
तस्यामावसिते सार्थे रात्रौ तस्मिंश्च जाग्रति।
समुद्रशूरे ऽयपतञ्चौरसेनाऽथ द्रुतया ॥१२४॥
हन्यमाने तथा सार्थे भाण्डांस्त्यक्त्वा पलाय्य सः।
समुद्रशूरो ऽथप्रोषमास्कन्दोऽभूदमक्षितः ॥१२५॥
हृताशेषधने याते चौरसैन्ये भयाकुलः।
तत्रैव तां तरौ रात्रिं दुःखात्तंश्च निनाय सः ॥१२६॥
प्रातस्तस्य तरोः पृष्ठे गतदृष्टिः स ददर्श ।
दीपप्रभामिवापश्यत्स्फुरन्तीं पत्रमध्यगाम् ॥१२७॥
विस्मयात्तत्र चारूढो गृध्रनीडमवैक्षत।
अन्तस्थभास्वरानर्घ्यरत्नलाभरणसञ्चयम् ॥१२८॥
जग्राह तस्मात्सर्वं तत्तन्मध्ये प्राप कण्ठकम्।
तं च यं प्राप्तवान् स्वर्णद्वीपे गृध्रोद्धरञ्च यम् ॥१२९॥
ततः प्राप्तामितधनो ऽथप्रोषादवरुह्य सः।
हृष्टो गच्छन् क्रमात् प्राप निजं हर्षपुरं पुरम् ॥१३०॥
तत्र तस्थौ वणिक्सोऽथ वीताम्यद्रविणस्पृहः।
समुद्रशूरः स्वजनैः सह नन्दन्यथेच्छया ॥१३१॥
अवधौ तत्पतनं सोऽर्थेनाशस्तत्तरेण ततः।
सा कण्ठकस्य च प्राप्तिस्तस्यैवापगमः स च ॥१३२॥
सा निष्कारणनिग्राहदृढावाप्तिः स सत्सखम्।
तुष्टात्कटाहेस्वराल्लाभस्तदम्भोस्तरणं पुनः ॥१३३॥
सोऽथ सर्वोपहारश्च पथि चौरैः समागमात्।
पश्यन्त तस्य वणिजस्तत्पुष्टाद्धनागमः ॥१३४॥
तदव्यमीदृग् एव विचित्रं चेष्टितं विधेः।
सुकृती जानुभूयैव दुःखमप्यश्नुते सुखम् ॥१३५॥
इति गोमुखतः श्रुत्वा श्रद्धाभोत्थाय च व्यधात्।
नरवाहनदत्तोऽत्र स्नानादिविधिसत्क्रियाम् ॥१३६॥
१ दैवयोगादित्यर्थः ।