कथासरित्सागर : प्रथम खण्ड (लम्बक १ से ५)

इति सञ्चिन्त्य तत्सिद्धयै स गत्वा चण्डिकागृहम्।
चण्डीमभ्यर्च्य तुष्टाव चक्रेऽप्या उपयाचितम् ॥१३॥
एतत्समत्स्यते राजन्नचिराद् वाञ्छितं तव।
इति शुश्राव सत्रासावशरीरां सरस्वतीम् ॥१४॥
ततस्तुष्टः समागत्य बुद्धवत्तेन मन्त्रिणा।
सह चण्डमहासेनस्तमेवार्थमचिन्तयत् ॥१५॥
मानोद्धतो वीतलोभो रक्तभृत्यो महाबलः।
असाध्योऽपि स सामाद्यैः साम्ना तावन्निरूप्यताम् ॥१६॥
इति सम्मन्त्र्य स नृपो दूतमेकं समादिशत्।
गच्छ मद्द्वचनाद् ब्रूहि वत्सराजमिदं वचः ॥१७॥
मत्पुत्री तव गान्धर्वे शिष्या भवितुमिच्छति।
स्नेहस्त्वस्मासु धत्तस्व तामिहैवैत्य शिक्षय ॥१८॥
इत्युक्त्वा प्रेषितस्तेन दूतो गत्वा न्यवेदयत्।
कौशाम्ब्यां वत्सराजाय सन्देशं तं तथैव सः ॥१९॥
वत्सराजोऽपि तच्छ्रुत्वा दूतानूचित वचः।
यौगन्धरायणस्यैवमेकान्ते मन्त्रिणोऽब्रवीत् ॥२०॥
किमतत्तेन सन्दिष्टं सदर्पं मम भूपुजा।
एवं सन्दिष्टतस्तस्य कोऽभिप्रायो दुरात्मनः ॥२१॥
इत्युक्तो वत्सराजेन तदा यौगन्धरायणः।
उवाचेनं महामन्त्री स स्वामीहितनिष्ठुरः १ ॥२२॥
भुवि व्यसनिताख्यातिः प्ररूढा त रुतेव या।
इह तस्या महाराज! कषायकटुकं फलम् ॥२३॥
स हि त्वां रागिणं मत्वा कन्यारत्नेन लोभयन्।
नीत्वा चण्डमहासेनो बद्ध्वा स्वीकर्तुमिच्छति ॥२४॥
तमुञ्छ व्यसनानि त्वं सूक्ष्नं हि परैर्नृपाः।
सीदन्तस्तेषु गृह्यन्ते खातेष्विव वनद्विपाः ॥२५॥
इत्युक्तो मन्त्रिणा धीरः प्रतिदूतं व्यसर्जयेत्।
स वत्सराजस्तं चण्डमहासननृपं प्रति ॥२६॥
सन्दिदेश च यद्यस्ति वाञ्छा मच्छिष्यतां प्रति।
स्वत्पुत्र्यास्तदिहैवेषा भवता प्रेष्यतामिति ॥२७॥

---

१ स्वामिनः हिते कथ्याने निष्ठुरः कठिनः, सुदृढ इति भावः, यौगन्धरायणविशेष-
णिदम्।