कर्पूरमञ्जरी (महाकवि राजशेखर - प्राकृत सट्टक एवं सान्वय हिन्दी व्याख्या)

चतुर्थं जवनिकान्तरम् ११७
ते सरीरं ? (आकाशे ।) किं भणसि-मह सरीरे वेअणा समुप्पण्ण त्ति ?
• रात्री—(स्वगतम् ।) ता पुणो तहिं गमिस्सं । (प्रविश्य पार्श्वतोऽवलोक्य
च ।) हला सहीओ ! विवाहोवकरणाईं लहु गेण्हिअ आअच्छध ।
(इति परिक्रामति ।)
(प्रविश्य कर्पूरमञ्जरी तथैवास्ते ।)
रात्री—(पुरोऽवलोक्य ।) इअं कप्पूरमंजरी ।
भैरवानन्दः—वच्छे विब्भमलेहे ! आणीदाईं विवाहोवअरणाईं ?
रात्रीः—अध इं । किं पुण घणसारमंजरीसमुचिदाईं आहरणाई
विसरिआईं । ता पुणो गमिस्सं ।
भैरवानन्दः—एवं भोदु ।
(देवी नाटितकेन निष्क्रामति ।)
आकाश इति । 'किं ब्रवीष्येवमित्यादि विना पात्रं ब्रवीति यत् । श्रुत्येवानु-
क्तमपि ह्येतत्स्यादाकाशभाषितम् ॥' इति भरतः ।
किं भणसि मम शरीरे वेदना [समुत्पन्नेति ।] ? ।
रात्री—
तत्पुनस्तत्र गमिष्यामि । हला सख्यः ! विवाहोपकरणानि लघु गृहीत्वागच्छत ।
रात्री—
इयं कर्पूरमञ्जरी ।
भैरवानन्दः—
वत्से विभ्रमलेखे ! आनीतानि विवाहोपकरणानि ।
देवी—
आनीतानि, किं पुनर्घनसारमञ्जरीसमुचितान्याभरणानि विस्मृतानि । तत्पुन-
र्गमिष्यामि ।
भैरवानन्दः—
एवं क्रियताम् ।