कर्पूरमञ्जरी (महाकवि राजशेखर - प्राकृत सट्टक एवं सान्वय हिन्दी व्याख्या)

चतुर्थं जवनिकान्तरम् १११
राजा—जं¹ देवी आदिसदि ।
(चेटी निष्क्रान्ता । उभौ प्रासादाधिरोहणं नाटयतः ।)
(ततः प्रविशति चर्चरी ।)
विदूषकः—
मुत्ताहिलाहरणोच्छआओ लासावसाणे तलिणंसुआओ ।
सिंचंति अण्णोण्णमिमीउ पेच्छ जंतज्जलेणं मणिभाहणेहिं ॥ ९ ॥
इदो अ,—
परिब्भमंतीउ विचित्तबंधं इमाउ दोसोलह णच्चणीओ ।
खेलंति तालानुगदप्पआओ तुहंगणे दीसदि दंडरासो ॥ १० ॥
समंससीसा समबाहुहत्था रेहाविसुद्धा अवराउ देंति ।
पंतीहिं दोहिं लयतालबंधं परोप्परं साहिमुही हुवंति ॥ ११ ॥
मोत्तुण अण्णा मणिवारआई जंतेहि धारासलिलं खिवंति ।
पडंति ताओ सहिआणमंगे मणोभुयो बाणग्वाणचंगा ॥ १२ ॥
राजा—
यद्देव्याज्ञापयति ।
विदूषकः—
मुक्ताफलाभरणोच्छया लास्यावसाने घटितांशुकाः ।
सिञ्चन्त्यन्योऽन्यमिमाः पश्य यन्त्रजलैर्मणिभाजनैः ॥
लास्यावसाने इमा अन्योन्यं सिञ्चन्तीति सम्बन्धः ।
ततः,—
परिभ्रमन्त्यो विचित्रबन्धं इमा द्विरोडश नर्तक्यः ।
खेलन्ति तालानुगतपदान्तराङ्गे दृश्यते दण्डरासः ॥
समांसशीर्षाः समबाहुहस्ता रेखाविशुद्धा अपराधं ददति ।
पङ्क्तिभ्यो द्वाभ्यां लयतालबन्धं परस्परं साभिमुख्या भवन्ति ॥
मुक्त्वा अन्या मणिवारणानि यन्त्रधारासलिलं क्षिपन्ति ।
पतन्ति ताश्च प्रियाणांमङ्गे मनोभुवो बाणबाणकलशाः ॥
1 'जं देवी आणवेदि' इति टीकापाठः । 2 'ताश्च प्रियाणाङ्गे' इति टीकापाठः ।
3 'बाणरूपा' इति दीक्षितानुगः पाठः ।