कर्पूरमञ्जरी (महाकवि राजशेखर - प्राकृत सट्टक एवं सान्वय हिन्दी व्याख्या)

११० कर्पूरमञ्जरी

पंच केलीअंतण|मधेआओ मज्जणकारिणीओ फलअखग्गकम्पविदुरिलेण
पाइकसहस्सेण समं उत्तरदिसाए आदत्ताओ ।
ताणं पि उण उवरि मदिरावदी, केलिवदी, कलोलवदी, तरंगवदी,
अणंगवदी त्ति पंच वदीनामधेआओ परिचारिआकुमारीओ फणअवे-
त्तदंडहत्थाओ सुहासिअपढिआओ बंदीनामधेआओ सेणाए अज्झ-
क्खीकदाओ ।
राजा—अहो देवीए सामग्गी अंतेउरोचिदा ।
विदूषकः—भो वअस्स ! एसा देवीए सारंगिआ णाम सही किं पि
विष्णविदुं पेसिदा ।
(ततः प्रविशति सारङ्गिका ।)
सारङ्गिका—जअदु जअदु भट्ठा । देव ! देवी विष्णवेदि—
अज्ज चउत्थदिअहे भविअवदसावित्तीमहूसवोवअरणाइं केलिविमाणं
आरुहिअ देवेण पेक्खिदव्वाईं त्ति ।

केलीतिनामधेया मज्जनकारिण्यः फलकखड्गकम्पनीयेन पदतिसहस्रेण समुत्तर-
दिशयाज्ञाताः ।
तासामपि पुनरुपरि मदिरावती, केलिवती, कल्लोलवती, तरङ्गवती, अनङ्गवतीति
पञ्च वतीतिनामधेयाः परिचारिकाकुमार्यः फणरवेत्रदण्डहस्ताः सुभाषितपाठिका
बन्दीनामधेयाः सेनाया अध्यक्षीकृताः ।
राजा—
अहो देव्याः सामग्यन्तःपुरोचिता ।
विदूषकः—
भो वयस्य ! एषा देव्या सारङ्गिका नाम सखी किमपि निवेदितुं प्रेषिता ।
सारङ्गिका—
जयतु जयतु भर्ता । देव ! देवी विज्ञापयति—चतुर्थदिवसे भाविबटसावित्री-
महोत्संवोपकरणानि केलिविमानप्रासादम layer (रुह्य) प्रेक्षितव्यानीति ।
१ 'णिवेदिदुं' इति टीकाभिमतः पाठः । २ "विमाणप्पासादमारुहिअ' इति टीका-
पाठः।