कथासरित्सागर : द्वितीय खण्ड (लम्बक ६ से १८)

६६८ कथासरित्सागर

प्रकम्पनं धूमकेतुं कालकम्पनकं तथा।
महामायं मरुद्वेगं प्रहस्तं वज्रपञ्जरम् ॥९॥
कालचक्रं प्रमथनं सिंहनादं सकम्बलम्।
विकटाक्षं प्रवहणं तं कुञ्जरकुमारकम् ॥१०॥
तं च प्रहृष्टरोमाणमसुराधिपसत्तमम्।
ते प्रभाष्य ययुः सर्वे व्यूहद्वारं महारथाः ॥११॥
तत्र दामोदरः पूर्वं स्वपौरुषमदर्शयत्।
यदेक एव युयुधे तैः पञ्चदशभिः सह ॥१२॥
तद्दृष्ट्वा नारदमुनिं पार्श्वस्थं वासवोऽभ्यधात्।
सूर्यप्रभाद्या असुरावतारा अस्तिभास्तथा ॥१३॥
श्रुतशर्मा मरुच्छ्रोत्रः सर्वे विद्याधरा इमे।
देवांशास्तदयं युक्त्या मुने देवासुराहवः ॥१४॥
तस्मिंश्च पश्य देवानां सहायः सर्वदा हरिः।
दामोदरस्तदंशोऽयमेष तदिह युध्यते ॥१५॥
एवं शक्रे वदत्यस्य दामोदरचमूपतेः।
महारथाः समाजग्मुः साहाय्याय चतुर्दश ॥१६॥
ब्रह्मगुप्तो वायुबलो यमदंष्ट्रः सुरोषणः।
रोषावरोहोऽतिबलस्तेजःप्रभधुरन्धरौ ॥१७॥
कुबेरदत्तो वरुणशर्मा कम्बलिकस्तथा।
वीरश्च दुष्टदमनो दोहनारोहणावुभौ ॥१८॥
दामोदरयुतास्तेऽपि वीराः पञ्चदशैव तान्।
सूर्यप्रभीयान् रुन्धुर्वीरान् व्यूहाग्रयोधिनः ॥१९॥
ततोऽत्र द्वन्द्वयुद्धानि तेषामासन् परस्परम्।
दामोदरेणास्त्रयुद्धं समं चक्रे प्रकम्पनः ॥२०॥
ब्रह्मदत्तेन च समं धूमकेतुरयुध्यत।
महामायस्तु युयुधे सहैवातिबलेन च ॥२१॥
तेजःप्रभेण युयुधे दानवः कालकम्पनः।
सह वायुबलेनापि मरुद्वेगो महासुरः ॥२२॥
यमदंष्ट्रेण च समं युयुधे वज्रपञ्जरः।
समं सुरोषणेनापि कालचक्रे सुरोसमः ॥२३॥