कथासरित्सागर : प्रथम खण्ड (लम्बक १ से ५)

गताजन पुरीतं गच्छन्तो मुञ्चन य प्रभो।
भिदन पादयोरत्र त्यक्तसङ्गिस मिष॥१२०॥
पन्था पदं गणय्य परं प्रानाय्यत प्रभु।
तव शिर गतालोकात्तन्नाम स च मापय ॥१२१॥
परमान्ति मान्येऽन्यमरण्यो ममान च।
न गृहीतं मदा किञ्चिद् भरता वा विस्रज्य वा॥१२२॥
पश्चात् पश्चादनुव्रज्य मामाहारं विधत्सन्।
मनः संशय मानीत महा भाग विनिर्गमन्॥१२३॥
यद्य दो यन्मदत्तं म च स्नानि तानि यद्।
शङ्कितानिस्ततोऽनानां प्रवनात्तु स पश्यन्॥१२४॥
निर्व्याजं भजन मानं च प्रत्यया मम।
दत्तः पञ्चादिशोऽस्मि दशगणविपुस्तगम् ॥१२५॥
जन्निप्रवणस्त्वामस्याय यद माधवा
व्रजन् मागंणां चा गदा तस्य सुधार षा॥१२६॥
परम तत्त्वं विनिश्चयाधस्त्वं नित्यन्तः बार
परिहृत्य समार्गात् सनार्थमन्चितः॥१२७॥
पुराण्डि माथ दत्तो जरितार्थो विरञ्चितः।
काल वि मानं रघुतिस्यानपङ्किलः॥१२८॥
तो व पृथ्वी मन्वाग मन्दानु विरमादशे।
ऽनेकशतसहस्रान्तर्भावितानो विमृष्टः॥१२९॥
एव मन्वान सविद्वान कर्म नयम्।
अनाशानैः १ पूर्णां कातश पावन २४॥ ॥
लब्धं लब्धं कस्यैचिद् दर्शितं वपुः।
राजोऽथ कस्यचित् तस्मै व्यभाष्ट विलोकिनः ॥२५॥
स महामुनेः रूपं दृष्ट्वा सुदृष्टवान्।
किञ्चिदुवाच तत् सर्वं शृणुध्वं सविस्तरम् विदाः ॥ ॥
रतिवर्मसुतो राजा रतिषेणोऽभवत् पुरा।
विदेह विषये पूर्वं नगरे पुरसञ्चये ॥
पुरन्दर इवासीत् सौन्दर्येण समो नृणाम्।
प्रियंवदस्य नृपतेः प्रियंवदाभवत् सुता ॥