Skip to content
SarvaKosh
कथासरित्सागर : प्रथम खण्ड (लम्बक १ से ५)

कथासरित्सागर : प्रथम खण्ड (लम्बक १ से ५)

Kathasaritsagara Part 1 (Lambaka 1–5)

by महाकवि सोमदेव भट्ट

Source: कथासरित्सागर : प्रथम खण्ड (लम्बक १ से ५) · बिहार राष्ट्रभाषा परिषद्, पटना · 1960 (origin)

DevanagariHindipublished876 pages

Page 315 of 876

Read in context
Page 315

२७४ कथासरित्सागर
पपाताथ महीपृष्ठे स शोकद्विपविह्वलः।
कम्पो वासवदत्ताया हृदये स उदपद्यत॥१०६॥
सत साप्यपतद् भूमौ गात्रैर्विरहपाण्डुरैः।
विललाप च निन्दन्ती सदाचरितमात्मनः॥१०७॥
अथ तौ दम्पती शोकदीनौ रक्षितुंस्तदा।
यौगन्धरायणोऽभ्यासीद् वाष्पधौतमुखो यथा॥१०८॥
तथाविधं च सङ्क्रुत्त्वा काले सोत्साहसं तदा।
पद्मावत्यपि तत्रैव साकुला समुपागमत्॥१०९॥
श्रमादवगतार्था च राजवासवदत्तयोः।
तुल्यावस्थय माप्यासीत्स्निग्धमुग्धा हि सन्प्रियः॥११०॥
किं जीवितेन मे कार्यं भर्तुर्दुःखप्रदायिना।
इति वासंवदत्ता च जगाद रुदती मुहुः॥१११॥
मगधपसुतालाभान्नासौ साम्राज्यशंसिना।
श्रुतमद्यमया न्व्वै! दय्या दोषो न कञ्चन॥११२॥
इयं स्वस्या मपत्यज्य प्रयास धीरभाषिणी।
इत्युवाचाथ यत्नेन धीरो योगन्धरायणः॥११३॥
अहमत्र विनाम्यग्नावस्याः शुद्धिप्रपादनः।
इति पद्मावती तत्र जगादामरगराशया॥११४॥
अहमप्यापराध्यामि मन्युत श्मृग्सानयम्।
मांडो दय्यापि हि कञ्चन इति राजाप्यभाषत॥११५॥
अग्निप्रवेशः कार्यो मे रामो ह्यन्योनुदयः।
इति वासवदत्ता च यभाषे बडनिश्चया॥११६॥
ततश्च कृत्तिनां धूर्यो धीमान्योगन्धरायणः।
भाषम्य प्राष्टमुग णुड इति वाष्पमुद्द्मन्॥११७॥
यद्यहं शिरसाज्ञा देवी शुद्धिमन्ये यदि।
शून मां मोक्षणान्गत्त यहं त्यजाम्यहम्॥११८॥
इत्युक्त्वा विरम मर्ष्मन्त्व्या वागुन्भून्दिवः।
भन्दग्ध्य मुञ्च ! दस्य मन्या योगन्धरायण॥११९॥
यन्दा वासवदत्ता च भार्या प्राग्जन्मजन्निता।
स एव शङ्खवत्याख्या इत्युक्त्वा वागुपारमत्॥१२०॥