Skip to content
SarvaKosh
कबीर कृष्ण गीता

कबीर कृष्ण गीता

Kabir Krishna Gita

by युगल आनंद विहारी

Source: Kabir Krishna Gita - Yugal Anand Vihari · Archive.org (origin)

Devanagarihipublished168 pages

Page 105 of 168

Read in context
Page 105

कबीरकृष्णगीता ।

९१

तेहि प्रति रामचंद्र दुख पावा । वन २ रटत वचन पितु पावा ॥
वचन सरूप धरे सब देवा । डासन त्रिण भोजन फल मेवा ॥
सिंधु सेत वांधे हरि ताका । पर्वत सबे सिंधु महीं राखा ॥
वांधन लगे सिंधु गंभीरा । तब हरि सुमरे सत्यकवीरा ॥
आय कबीर तुरत दरसावा । कबीर रूप हरि हृदय समावा ॥
रामचंद्रके हृदय कबीरा । आद ब्रह्म कबीर गंभीरा ॥
कबीरके अंस हैं लक्ष्मण वाला । लिखा मेर पर अंक रिसाला ॥
लक्ष्मण अंक सेतु लेहु वांधा । रामचंद्रका छूटा धंधा ॥
उत्तरा सैन लंकागढ दूटा । सकल देवका वंदी छूटा ॥
दीन्हो राज्य विभीषण थापी । कोइ न वांचे राक्षस पापी ॥
सिय बंदिछोर राम लियो संग। । सत्यकबीर प्रताप सुरंगा ॥
सुन खगपति सब देव मुनीसा । सृष्टि कबीर सबन कहैं दासा ॥

दोहा—कहैं कृष्ण सुनु देव मुनि, रक्षक नाम कबीर ।
हमहिं औसर सुमरहीं जन, गाठे परे शरीर ॥

जीवके सुख देवे कारण । पुरुष कबीर प्रगट कलि सारन ॥
रामनाम गुरु महिमा भाषा । सत्संगतके इच्छा राखा ॥
सत्संगत गुरु मार्ग पाई । गुरु सदुरु मिल ज्यास नसाई ॥
खरा खोटा परख दिखाये । सदुरु सो जिन सत्य चिन्हाये ॥
निर्गुण एक कबीर बखाना । सर्गुण सकल देव मिल जाना ॥
निर्गुण बोलता कबीरको अंसा । रमता राम सकल घट हंसा ॥
कहैं कृष्ण कबीर परजाई । सदुरु सत्य कबीर गोसाई ॥